دلنوشته فرزند شهید ترور درباره خبر هلاکت رجوی

فرزند شهید ترور، شهید محمد حسن نوری می‌نویسد: خبری را به مادرم دادم که باعث شد تا صبح بی‌خواب شود: «رجویِ ملعون به درک واصل شد» تا صبح نتوانستم بخوابم و مدام حواسم به مادرم بود. خیلی دوست داشتم بدانم در ذهن او چه می‌گذرد؟

کد خبر: ۱۲۳۰۰۱

تاریخ: ۲۲ تير ۱۳۹۵ - ۱۱:۰۰

به گزارش شهدای ایران به نقل از تسنیم، «شهید محمد حسن نوری» یکی از شهدای ترور است که در سال‌های اوج گرفتن موفقیت‌های جمهوری اسلامی در ابتدای انقلاب، توسط سازمان منافقین ترور شد.

شهید محمد حسن نوری جانشین دادستان دادگاه انقلاب تبریز بود که در هفتم مرداد ماه سال 1360 در تبریز ترور شد و نهایتا بر اثر شدت جراحات چند روز بعد، در 12 مرداد ماه سال 60 به شهادت رسید.

فائزه نوری، فرزند این شهید والامقام با اشاره به انتشار خبر هلاکت مسعود رجوی سرکرده گروهک منافقین با نگارش دلنوشته‌ای به بیان واکنش خانواده‌اش در برابر این خبر پرداخت. متن یادداشت این فرزند شهید ترور در ادامه می‌آید:

«پریشب خبری را به مادرم دادم که باعث شد تا صبح بی‌خواب شود: «رجویِ ملعون به درک واصل شد» تا صبح نتوانستم بخوابم و مدام حواسم به مادرم بود. خیلی دوست داشتم بدانم در ذهن او چه می‌گذرد؟ همه‌اش آه می‌کشید و زیر لب «لااله الا الله» می‌گفت. چشم‌هایش پر از حرف‌های ناگفته بود.

صبح روز بعد، وقتی که بیدار شدم رفتم داخل آشپزخانه و مادرم را که چای دم میکرد بغل کردم و صبح بخیر گفتم. وقتی برگشت، چشم‌های لبریز از اشکش را دیدم. منقلب شدم و گفتم: «مادرم! دردت به جانم! چی شده مهربانم؟» گفت: «فائزه جان! دیشب پدرت برایم یک پیراهن نخیِ آبی آورد، وقتی که آن را تنم کردم، احساس کردم چقدر سبک است و پر از آرامش.»

بغض من و مادر را مجال نداد. وقتی او را در بغل گرفتم، بوی بهشتی که رد پای پدر در آن بود، استشمام می‌شد. به درک واصل شدن رجوی آرام بخشِ جسم و روحم شد. مرگ واژه مقدسی است و به کار بردن آن برای این جماعتِ لعنت شده حیف است. دردهای مادرم گوشِ دل می‌خواست. آرامش و سکوتِ این دو روزه او فلاش بکی شده بود به خاطرات کودکی. دستهای مهربانش را به دستانم گره زدم و سرم را روی پاهایش گذاشتم و مثل همیشه با دست‌هایش نوازشی کرد و من خوابیدم، اما اینبار با آرامش و بدون مصرف قرص‌های آرامبخش.»

مسعود رجوی، سرکرده گروهک منافقین که قدرت گیری در این گروهک را در سال‌های پیش از انقلاب با لو دادن عناصر اصلی این گروه به ساواک و در سال‌های پس از انقلاب با تسویه حساب‌های درون گروهی پی گرفته بود، در ‌‌نهایت پس از ورود منافقین با فاز جنگ مسلحانه علیه مردم ایران از 30 خرداد 1360 و در ‌‌نهایت با کشته شدن موسی خیابانی، مهره اصلی منافقین در 19 بهمن 1360، نفر شماره یک این گروه تروریستی شد. همزمان رجوی به عنوان متحد صدام حسین، بخش عمده اعضای گروهک تروریستی‌اش را به عراق منتقل کرد و منافقین برای دوره‌ طولانی، علاوه بر هزاران مورد ترور و به شهادت رساندن ده‌ها هزار ایرانی، از جمله گروهی از مهم‌ترین سیاستمداران و تصمیم‌گیران کشور، اقدام به ارائه اطلاعات درباره عملیات‌های ایران و لو دادن برنامه‌ها و موقعیت‌های رزمندگان ایران در دفاع مقدس می‌کرد که کثیف‌ترین نوع خیانت به کشور تلقی می‌شد.

رجوی در مرداد 1367 با این توهم که در صورت حمله به ایران با استقبال مردم مواجه می‌شود، قطار نیرو‌هایش را به سمت ایران گسیل کرد که با مقاومت شدید مردمی و سپس حضور نیروهای نظامی کشورمان، بخش عمده توان نظامی منافقین در این عملیات که نام مرصاد به خود گرفت، نابود شد. پادگان اشرف پس از این شکست به یک زندان بزرگ برای اعضای منافقین تبدیل و گزارش‌های وحشتناکی درباره اعضای این گروه از سوی نجات یافتگان منتشر شده است.