پسرانی که در اتوبان "لباس دخترانه" می‌پوشند

هرچند پوشش های عجیب و غریب این روزها خود به نوعی به یک مد و تیپ خاص بدل شده است، اما در میان درختچه های بزرگراه های شهر مدل هایی را مشاهده می کنیم که شاید در طول روز کمتر با آن مواجه می شویم.

کد خبر: ۱۲۴۲۷۲

تاریخ: ۱۰ مرداد ۱۳۹۵ - ۰۹:۴۷

به گزارش شهدای ایران، اینجا اتوبان چمران ساعت 2 بامداد، سرتاسر اتوبان اتوموبیل های لوکسی را مشاهده می کنیم که رانندگان آن ها در حال مسابقه دادن با یکدیگر و یا به قول معروف دور دور های شبانه هستند، موضوعی که بارها و بارها مشاهده کرده ایم و بدون شک هریک از ما حداقل یک خبر و یا یک گزارش در این خصوص خوانده ایم.

اما این بار سوژه ای که توجه ما را جلب کرد و به عنوان موضوعی برای گزارش امشب تبدیل شد، حضور دختران و یا پسرانی بود که در حاشیه اتوبان حضور داشتند و تشخیص جنسیت آن ها از روی پوشش و یا به نوع لباسشان به سختی امکانپذیر بود.

هرچند پوشش های عجیب و غریب، این روزها خود به نوعی مد و تیپ خاص بدل شده است، اما در میان درختچه های این اتوبان و دیگر بزرگراه های شهر مدل هایی را مشاهده می کنیم که شاید در طول روز کمتر با آن مواجه می شویم.

* چشم هایی ریز شده برای دقت بیشتر در مشاهدات

فضای مشاهده شده به اندازه ای تعجب برانگیز است که سعی داریم از درون ماشین چشم های خود را ریز کرده تا مشاهدات خود را با دقت بیشتری ثبت کنیم، اما آنچه دیده می شود به اندازه ای عجیب و شگفت آور است که گویا تنگ کردن چشم هم پاسخگو نیست.

به همین جهت و برای پاسخ به حس کنجکاوی هم که شده از ماشین پیاده شده و سعی می کنیم خود را به این افراد ناشناس نزدیک کنیم.

رسیدن به دو قدمی افرادی که تیپ و قیافه ی عجیبی دارند و تکلیف شما برای نحوه برقراری ارتباط با آن ها مشخص نیست اما به هر نحوی که شده به آن ها نزدیک می شویم و گپ و گفت دوستانه خود را آغاز می کنیم.

*پسری با پوشش دخترانه در میان شمشادهای اتوبان

علی رضای 24 ساله با ظاهری کاملا دخترانه که در نگاه اول هر بیننده ای به دختر بودن این فرد شک نمی کند، اما به محض اینکه لب به سخن می گشاید متوجه موضوع عجیبی در وی می شویم، موضوعی که به هیچ وجه تلاشی برای پنهان کردن آن ندارد.

من پسر بودن را دوست ندارم، لباس های دخترانه، آرایش های زیبا، عروس شدن همه ی این ها تمام موضوعاتی هستند که من از صمیم قلبم به آن ها عشق می ورزم اما متاسفانه پدر و مادرم با دیدن این رفتار از من ناراحت شده و مدام من را نفرین می کنند، این ها گفته های علی رضای 24 ساله مبتلا به اختلال جنسی است، فردی که به دلیل بیماری اش از خانواده طرد شده و اکنون در میان شمشادها زندگی می کند.

بارها و بارها به پزشک مراجعه کرده ام و تمامی آزمایشات من برای عمل جراحی و تغییر جنسیت آماده است اما از آنجایی که این موضوع خیلی در میان خانواده ها مطرح نیست و به نوعی یک آبروریزی بزرگ به حساب می آید به همین دلیل و طبق گفته والدینم تا زمانی که رفتاری مردانه نداشته باشم اجازه بازگشت به خانه را ندارم.

*عمل جراحی در دو جنسه ها ضروری اجتناب ناپذیر

بهنام اوحدی روانپزشک در خصوص علل شکل گیری این بیماری می گوید: اختلال هویت جنسی اختلالی است که شاید بتوان گفت 80 درصد موارد ابتلا به آن در اثر مسائل بیولوژیک یا ژنتیک و به صورت مادرزادی رخ می دهد و اینکه علت این مشکل مادرزادی چیست، تاکنون مشخص نشده است؛ ولی 20 درصد از مبتلایان به این نوع اختلال در اثر مسائل تربیتی- پرورشی و اشتباهات و خطاهایی که پدر و مادرها در پرورش بچه دارند، نمایان می شود.

به گفته وی افراد دارای اختلال هویت جنسی حتماً باید عمل جراحی شوند تا هویتشان مشخص گردد و عمل جراحی در دو جنسه ها نیز ضرورتی اجتناب ناپذیر است.

این روانپزشک با اشاره به اینکه آمار پسرانی که می خواهند دختر شوند بیشتر است، ادامه می دهد: بر اساس اعلام آخرین آمار در سال ٩٢ یک در 100 هزار دختر می خواهند پسر شوند و یک در 33 هزار پسر از این بیماران تصمیم به دختر شدن دارند.

*افسردگی، اضطراب و اختلال هویت در کمین این بیماران

با توجه به تمامی موضوعات مطرح شده باید تاکید کرد که وجود این بیماری در افراد قطعا ناخواسته و از روی میل و علاقه نبوده است در همین راستا هرچند پذیرش این موضوع برای اطرافیان دشوار است، ای کاش والدین با قبول این موضوع که تغییر جنسیت برای خود این افراد نیز سخت است اما آن ها هم بپذیرند که خوشی فرزندشان در این عمل و تغییر جنسیت است.

اوحدی با اشاره به بیماری های روحی و روانی این افراد بیان کرد : مسلم است که وقتی فرد احساس کند بدنی دارد که برای خودش نیست، آن وقت دچار بیماری های روحی مثل افسردگی، اضطراب و اختلال هویت خواهد شد. این افراد خودشان را از آن هویت می دانند، برای اینکه مثلاً یک مغز زنانه در یک بدن مردانه یا یک مغز مردانه، در یک بدن زنانه دارند و این موضو
آسیب های روحی فراوانی را برایشان به همراه دارد.

*جای خالی حمایت گران بیماران دچار اختلال هویت جنسی

شاید بسیاری از افراد در کشور با این موضوع مشکلی نداشته و فردی را که تحت عمل جراحی قرار می گیرد به راحتی بپذیرند اما هستند کسانی که با این موضوع مشکل داشته و به محض اینکه متوجه شوند شخصی چنین عملی انجام داده است ،در مقابلش موضع گرفته و شروع به اظهار نظر می کنند.

به همین جهت ای کاش انجمن هایی در کشور تأسیس شوند تا این افراد بیش از این مورد هجمه دیگران قرار نگیرند و با خیالی آسوده زندگی کنند.

*شانه خالی کردن وزارت بهداشت از رسیدگی به امور بیماران مبتلا به اختلال جنسیتی

رسیدگی به شرایط این افراد با توجه به اینکه باید تحت درمان مشاوره و یا عمل جراحی های مختلف قرار گیرند هزینه های بالایی را در بر می گیرد به همین جهت قرار بود 3 دستگاه وزارت بهداشت، وزارت کشور و سازمان بهزیستی متولی این امر باشند اما گویا اکنون دو دستگاه دیگر از قبول این مسئولیت شانه خالی کرده و متاسفانه تنها سازمانی که به این مساله می پردازد، بهزیستی است.

محمد نفریه مدیرکل امور کودکان و نوجوانان بهزیستی به موضوع اختلال هویت جنسی در کشور اشاره کرد و گفت : برای رسیدگی به وضعیت افراد دارای هویت جنسی نیاز به حمایت های اجتماعی ، اعمال جراحی و قانون گذاری های خاصی برای مسائلی مانند معافیت از سربازی است.

وی ادامه داد: هم اکنون کمتر از 10 درصد مبتلایان به اختلال هویت جنسی به سمت تغییر جنسیت کشیده می شوند و بسیاری از آن ها تحت مشاوره و درمان قرار می گیرند، یک سوم این افراد کاملا درمان شده، یک سوم دیگر هیچگونه تغییری در وضعیت آن ها مشاهده نمی شود و یک سوم از آن ها نیز درجاتی از نامناسب تر شدن هویت جنسی را نشان می دهند.

مدیرکل امور کودکان و نوجوانان بهزیستی، گفت: این سازمان با چند مرکز تخصصی در مورد مبتلایان با اختلال هویت طرف مشاوره است؛ این افراد نیاز به جراحی های چند مرحله ای داشته و بهزیستی با ارائه خدمات مددکاری روان شناسی و پرداخت بخشی از هزینه های جراحی از آن ها حمایت می کند.

علی رضای 24 ساله قطعا تنها شخصی نیست که به گناهی نکرده در کوچه پس کوچه های شهر بالا و پایین می‌رود، قطعا با کمی جست و جو علی رضاهای دیگری را مشاهده خواهیم کرد که در عنفوان جوانی و بدون هیچ اشتباهی سرگردانند،ای کاش مسئولان مربوطه به این آینده سازان کشور حال در هرنوع لباسی دخترانه یا پسرانه توجه بیشتری کنند.