«دهليز» نگاهی واقع‌گرايانه به قصاص دارد

كارگردان فيلم «دهليز» كه هم‌اكنون فيلمش در حال اكران است، تصريح كرد: تمام سعی ما در فيلم بر اين بود كه به موضوع قصاص نگاهی واقع‌گرايانه داشته باشيم و از منفی‌بافی پرهيز كنيم.

کد خبر: ۱۴۹۶۰

تاریخ: ۰۴ شهريور ۱۳۹۲ - ۱۶:۱۳

به گزارش پایگاه خبری شهدای ایران،به نقل از ایکنا، بهروز شعيبی، كارگردان فيلم سينمايی «دهليز» با بيان مطلب فوق اظهار كرد: نحوه شكل‌گيری اين فيلم سينمايی با پيشنهاد طرح اوليه «دهليز» به من شكل گرفت؛ طرحی كه به عقيده من از جذابيت‌های لازم برای يك كار سينمايی برخوردار بود، البته در ابتدا قرار بود اين فيلم سينمايی به شكل يك تله فيلم كار شود، اما از همان جلسات اوليه مشخص شد كه اين طرح پتانسيل لازم را برای تبديل شدن به كاری سينمايی برخوردار است. در نهايت نيز اين فيلم به شكلی سينمايی جلوی دوربين رفت. بايد به اين نكته هم اشاره كنم، تلاش‌های محمد رضوی (تهيه‌كننده) در ساخته شدن اين فيلم سينمايی نقش مهمی داشت.

وی درباره نام فيلم «دهليز» گفت: دهليز در معنای لغوی به مفهوم راهروی است كه در نهايت به روشنی ختم می‌شود. اين گفته در يكی از ديالوگ‌های فيلم هم مورد توجه قرار می‌گيرد. نكته ديگر اينكه زمانی كه من اين فيلم سينمايی را پسنديدم به تنهايی درباره نام آن تصميم نگرفتم، بلكه دوستانم علی اصغری (نويسنده) و محمود رضوی (تهيه كننده) نيز درباره نام اين فيلم اظهار نطر كردند.

وی در پاسخ به اين سؤال كه اين فيلم چه نوع نگاهی به حكم قصاص دارد، گفت: تمام سعی ما اين بود كه درباره اين حكم نگاهی واقعگرايانه داشته باشيم و هيچ نوع منفی‌نگری هم نسبت به آن نداشته باشيم؛ بدين معنا كه حرف و استدلا‌های هر دو طرف بيان شود تا در نهايت اين تماشاگر باشد كه درباره آن تصميم می‌گيرد. نكته ديگر اينكه ما در روايت قصه اصلا به اين موضوع فكر نكرديم كه از جرم دفاع كنيم، بلكه تنها قصه خود را بيان كرديم؛ روايتی كه سعی شد به دور از تحريف باشد.

اين كارگردان درباره روايت ساده فيلم نيز چنين گفت: اينكه اين فيلم بيانی ساده دارد به فيلمنامه آن مربوط می‌شود. نكته ديگر اينكه از همان ابتدا كه فيلمنامه توسط اصغری شروع به نگارش شد تمام هدف من اين بود كه اصل قصه فدای پرداخت نشود، زيرا می‌شد با حربه‌هايی چون تدوين، فيلمبرداری و ... به اشكال پيچيده نيز دست يافت، اما همانگونه كه گفتم اصل قصه بيش از هر چيزی برايم مهم بود. در اين ميان بايد گفت اين فيلم، سناريو بسيار پيچيده‌ای داشت؛ اين اثر داستانی می‌توانست در دست هر كارگردانی به شيوه‌ای بيان شود كه در «دهليز» آنچه مشاهده شد سليقه من بود.

بازیگردانی خوب علی سرابی

وی درباره بازی، محمدرضا شيرخانلو (بازيگر خردسال) گفت: اينگونه نبود كه ما بخواهيم فيلمنامه را برای وی تعريف كنيم، چون به دليل شرايط خاص سنی نياز بود كه بخش بخش كار را برايش توضيح دهيم و بگويم كه از وی چه می‌خواهيم، هرچند محمدرضا به شدت باهوش بود و ما هر آنچه از وی می‌خواستيم به خوبی اجرا می‌كرد، البته بايد بگويم رسيدن به كيفيت مورد نظر را مديون علی سرابی (بازيگردان) هستيم كه توانست به خوبی با بازيگر خردسال فيلم ارتباط برقرار كند.

وی اضافه كرد: محمدرضا شيرخانلو از بين 80 بازيگری كه اكثر آنها سابقه بازی داشتند انتخاب شد. اين مهم را هم بايد بگويم در ابتدا ما كار را با بازيگر خردسال ديگری شروع كرديم، اما تنها پس از چند ساعت متوجه شديم كس ديگری بايد اين نقش بازی كند. درباره جنس بازيگری با كودك هم بايد بگويم كه مختصات خاصی ندارد، بلكه تنها شخصيت و توانايی كودك است كه می‌تواند نحوه ارتباط و شكل‌گيری نقش مورد نظر را تعيين كند.

بازيگر فيلم «آژانس شيشه‌ای» افزود: تهيه‌كننده «دهليز» هميشه همانند يك مشاوره و همراه كنار من بود كه در تك تك لحظه فيلم حضوری جدی داشت. در اين ميان كمك‌ها و مشاوره‌هايی كه وی به من می‌كرد كمك بسياری برايم به عنوان كارگردانی كه اولين تجربه سينمايی خود را پشت سر می‌گذارد، بود. درباره رضا عطاران و هانيه توسلی بازيگران اصلی فيلم هم بايد بگويم كه هر دوی آنها جز انتخاب‌های اول من بودند.

نقش آفرینی غیر کلیشه‌ای عطاران در سینما

اين كارگردان در پاسخ به اين سؤال كه استفاده از عطاران به عنوان يك بازيگر طنز برای يك نقش جدی چه توجيهی دارد؟ گفت: شايد برخی‌ها فكر كنند كه نگاه به گيشه در اين انتخاب دخيل بوده، اما حقيقت امر اين است كه، عطاران از آن دسته بازيگران توانايی است كه هيچ‌گاه در نقش‌های طنز خود كليشه نمی‌شود. در ضمن اين بازيگر كه خود كارگردانی را هم تجربه كرده به شدت در نقشش دقيق است و همين عامل هم سبب می‌شود كه كاركتر مورد نظرش خوب از كار درآيد و من نيز، خوشحالم كه در «دهليز» هم چنين اتفاق مثبتی روی داد.

وی درباره سيمرغی كه هانيه توسلی به خاطر اين فيلم دريافت كرد، گفت: اينكه می‌گويم توسلی در اين فيلم فوق‌العاده ظاهر شد به دليل سيمرغی نيست كه دريافت كرده، بلكه از همان زمان فيلمبرداری می‌ديدم كه اين بازيگر چگونه با تمام وجودش نقش را می‌فهمد و ايفا می‌كند. اينكه چرا وی نسبت به اين نقش تا اين حد دقيق بود، دليلش در بازيگری توسلی نهفته است كه در هر نقشی بهترين كار خود را ارائه می‌دهد. در اين ميان «دهليز» يكی از برترين بازی‌های وی بود.

شعيبی درباره بازيگردان اين فيلم گفت: اگر علی سرابی را نمی‌شناختم مسلما اين كار بدون بازيگردان كار می‌شد، اما به دليل اعتمادی كه به بازيگری و بازيگردانی سرابی داشتم وی را برای اين كار انتخاب كردم. نكته ديگر اينكه يك كارگردان تمام وجود خود را پشت دوربين می‌گذارد، پس اگر كسی باشد كه بتواند در جلوی دوربين به وی كمك رساند، كمك بسياری به بالا رفتن كيفيت فيلم می‌كند.

وی درباره پيام دينی «دهليز» گفت: تمام آثاری كه به مسائل يا مفاهيم اجتماعی می‌پردازند به نوعی يك اثر دينی می‌پردازند، چون به مسائلی می‌پردازند كه توجه به آن می‌تواند سبب رشد يا افول اجتماع شود، البته من به شخصه تصميم نداشتم كه به طور مستقيم حرفی دينی بزنم، اما تفكرات من نشئت گرفته از باورهای دينم است كه در تمامی كارهايم جلوه‌گر است، بنابراين «دهليز» هم به نوعی با تكيه به باورهای دينی و اعتقادی من شكل گرفته است.

بازيگر فيلم «بازگشت پرستوها» در پايان درباره فصل گرفتن از بازيگری گفت: معتقدم بازيگر بايد با آمادگی كامل بدنی و ذهنی جلوی دوربين حاضر شود؛ امكانی كه برای من به دليل دستياری و كارهای توليد كمتر ميسر می‌شود، اما خوشبختانه در «طلا و مس» اين اتفاق روی داد و من فرصت داشتم تا يك ماه برای نقش تمرين كنم. در آينده نيز اگر اين فرصت دوباره فراهم شود، حضور مقابل دوربين را مجددا تجربه خواهم كرد.