نگاه غیرکارشناسی محسن هاشمی/ مبتذل‌سازان همه سالن‌ها را مي‌خواهند!

حوزه هنري ظرفيت‌هاي زيادي در كشور دارد و اگر از مديريت آگاه و هوشمندي برخوردار باشد مي‌تواند دست به تغييراتي در اين باره بزند و همچنان به عنوان يكي از قطب‌هاي سينمايي كشور در عرصه اكران باقي بماند.

کد خبر: ۱۵۱۹۶۷

تاریخ: ۲۸ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۴:۲۸

شهدای ایران: نگراني‌هاي جدي جرياني كه در سينماي ايران از آن به عنوان مافياي پخش ياد مي‌شود و ساخت ‌فيلمفارسي به دست آن هدايت مي‌شود، مي‌رود تا در مواجهه جدي با حوزه هنري - متهم رديف اول در جريان مقابله با فيلم‌هاي ضدخانواده و مبتذل- وارد فاز تازه‌اي شود.

ظاهراً اين جريان بانفوذ سينمايي طي چند روز اخير با شهرداري تهران وارد رايزني‌هاي سياسي جدي شده و ملاقات‌هاي متعددي با اعضاي شوراي شهر تهران به عمل آورده‌ تا اين شورا را در مقابل حوزه هنري قرار دهد.

هماهنگي مافياي پخش و توليد سينما و رايزني‌هاي سياسي منجر به اظهارنظر محسن هاشمي، رئيس شوراي شهر تهران شد. محسن هاشمي در روز ملي سينما، در پرديس آزادي حاضر شد و ضمن بازديد از اين سينما كه از سوي شهرداري تهران بازسازي شده، گفت: «هنوز برخي سينماهاي قديمي در اختيار نهادهاي انقلابي هستند به خصوص سينماهايي كه مصادره شدند و از اين نهادهاي انقلابي خواهش مي‌كنيم اگر امكان دارد بهره‌برداري از اين سينماها را در اختيار شهرداري قرار دهند.»

تلاش براي در دست گرفتن سالن‌هاي حوزه هنري از سوي شهرداري تهران در حالي رقم مي‌خورد كه اين نهاد پرديس‌هاي سينمايي خودش را نيز به خوبي مديريت نمي‌كند چرا كه پرديس‌هاي سينمايي شهرداري مثل راگا، رازي، تماشا و حتي ملت ضررده و بي‌رونق هستند و همين موضوع واگذاري مديريت پرديس‌هاي سينمايي شهرداري را به نهادهاي هنري ديگر  الزامي كرده است.

اين رويكرد غيرمنطقي شوراي شهر با واكنش منصور لشكري قوچاني، تهيه‌كننده سينما مواجه شد: «اگر سينما در اختيار بخش خصوصى نباشد مطابق قانون، حوزه هنرى بر شهردارى مقدم است.»

واكنش يك تهيه‌كننده
منصور لشكري‌قوچاني كه با تهيه‌كنندگي «قاتل اهلي» در جشنواره پيش حضور داشت در يادداشتي ضمن نگراني از تصميم‌گيري سياسي و «غيركارشناسي» خواندن موضع محسن هاشمي شش دليل براي صحيح نبودن آن عنوان كرد:

اول؛ شهردارى تعداد زيادي فرهنگسرا دارد كه از آنها استفاده بهينه نمي‌كند و بهتر است كه مديريت هر فرهنگسرا جداگانه به بخش خصوصى واگذار شود.

دوم؛ 5 درصد پول بليت سينما به عنوان عوارض و جلوتر از صاحب سينما و تهيه‌كننده به حساب شهردارى واريز مي‌شود و گرفتن ماليات و عوارض از كالاى فرهنگى اشتباه است.

سوم؛ به جز فرهنگسراها، شهردارى در سينمادارى هم موفق نبوده است چون تخصص شهردارى سينماداري نيست و بهتر است مديريت سينماهاي شهرداري و از جمله پرديس ملت به بخش خصوصى واگذار شود.

چهارم؛ فعاليت‌هاى شهردارى در امور فرهنگي (جشنواره، تهيه فيلم و... )، نسبت به هزينه انجام شده نمره منفى داشته است.

پنجم؛ شهردارى به اطلاع رسانى فيلم‌ها هم كمك مشهودى نمي‌كند و اگر به فيلمى كمك كرده است، نه براى انقلاب و نه براى فرهنگ كه متأسفانه به دليل ارتباطات خاص افراد بوده است.

ششم؛ به تخصص بها بدهيم و اگر بناست سينما در اختيار بخش خصوصى نباشد، با عرض پوزش، مطابق قانون، حوزه هنرى بر شهردارى مقدم است.

شهردارى در حيف و ميل كردن بودجه فرهنگى، در اهالى فرهنگ مشهورتر است ولي بدون شك موازى‌كارى حوزه هنرى با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى هم صحيح نيست.

با انتشار گزارش‌هايي مبتني بر برنامه حوزه هنري براي مقابله جدي با مبتذل‌سازان سينماي ايران و از سوي ديگر مديريت پر از ضعف و تناقض محمدمهدي حيدريان (رئيس سازمان سينمايي) در مواجهه با رفع توقيف‌هاي سياسي برخي آثار ضد ملي، مافياي پخش و توليد، كيان خود را در خطر جدي‌تري مي‌بيند و فاز مذاكره با شهرداري تهران را جدي‌تر دنبال مي‌كند تا از اهرم سياسي شهرداري استفاده كند و با شعار سينماي مظلوم ايران به طور كامل سينماي كشور را به ورطه ابتذال رهنمون كند.

يك سايت خبري روز گذشته گزارش داد: در پي رايزني‌هاي سازمان مافيايي تهيه‌كنندگان، شهرداري تهران قرار است ضيافتي را با حضور اتحاديه‌هاي تهيه‌كنندگي در پرديس ملت برگزار كند. اين ضيافت، نخستين تحرك سياسي اجرايي شده مافياي پخش و توليد سينماي ايران عليه حوزه هنري است.

از سوي ديگر سازمان مافيايي پخش و توليد سينماي ايران در چند روز گذشته با خبرپراكني نامحسوس، ميان اصناف تهيه‌كنندگان فراخوان داده است كه كيان سينماي ايران از سوي حوزه هنري و رسانه‌هاي اصولگرا در معرض تهديد است و از اين رو لازم است در اجماعي سازمان‌يافته با همكاري شهرداري تهران و مديران منصوب در اين سازمان، حوزه هنري در يك تنگناي سياسي جدي‌ قرار گيرد.

اين ضيافت آغاز يك پروژه و كارشكني بزرگ، براي تسخير سالن‌هاي حوزه هنري است. از سوي ديگر براساس شنيده‌ها، حوزه هنري در چند روز گذشته اقدامات جدي خود را براي خريد تجهيزات آي‌مكس و ادوات نمايش سه‌بعدي آغاز كرده است و اميد مي‌رود فاز اكران فيلم خارجي در برابر مافياي سينماي مبتذل، وارد فاز جدي‌تري شود.

جنبش سالن‌سازي
تحولات نشان مي‌دهد كه اگر حوزه هنري به اصطلاح دست نجنباند و از خود تحرك نشان ندهد احتمالاً تا چند سال ديگر، نقشي در مناسبات سينمايي كشور نخواهد داشت. رشد چشمگير سالن‌سازي از سوي بخش خصوصي اتفاقي است كه به سرعت در اقصي‌نقاط كشور در حال رقم خوردن است و مردم هم از سالن‌هاي نورسيده سينمايي تا حدودي استقبال كرده‌اند و آمارها نشان مي‌دهد كه رغبت براي تماشاي فيلم در سالن‌هاي فرسوده در مقايسه با سالن‌هاي مدرن كفه ترازو را به نفع سالن‌هاي تازه ساخت سنگين‌تر كرده است. اين در حالي است كه حوزه هنري سال‌ها از عرصه سالن‌سازي عقب مانده است.

رقابت در جهان امروز حرف اول را مي‌زند، احتمالاً احساس خطر از رقيب باعث شده تحرك حوزه هنري بيش از گذشته شود و بيش از پيش به فكر سامان دادن به سالن‌هاي قديمي خود باشد. هرچند اين كافي نيست و در شهر‌هاي بزرگ سالن‌هاي قديمي به جهت موقعيت مكاني‌شان ديگر براي مردم جذابيت سابق را ندارند.

با اين حال حوزه هنري ظرفيت‌هاي زيادي در كشور دارد و اگر از مديريت آگاه و هوشمندي برخوردار باشد مي‌تواند دست به تغييراتي در اين باره بزند و همچنان به عنوان يكي از قطب‌هاي سينمايي كشور در عرصه اكران باقي بماند.

سينماهاي حوزه هنري به لحاظ سيستم فني نيز عقب‌ماندگي‌هاي زيادي دارند. ظاهراً اين نهاد در چند روز گذشته اقدامات جدي‌تري را براي خريد تجهيزات آي‌مكس و ادوات نمايش سه بعدي آغاز كرده است و اميد مي‌رود از اين لحاظ نيز بتواند عقب ماندگي‌هاي خود را جبران كند.

*جوان