ترویج ولنگاری در سایه رخوت نهادهای فرهنگی کشور/ جوانان همچنان زینت‌ مجالس مسؤولان دولتی

چیزی از نایت استند می‌دانی؟ دوست داری نایت استند داشته باشی؟ این‌ها سؤالات یک برنامه ویدئویی است که در یک شبکه بارگذاری شد و ساعت‌ها دست‌به‌دست چرخید تا اینکه با تذکری از سوی مسئولان از دسترس کاربران خارج شد.

کد خبر: ۱۵۷۵۷۰

تاریخ: ۱۹ آذر ۱۳۹۶ - ۱۱:۴۸

شهدای ایران: چیزی از نایت استند می‌دانی؟ دوست داری نایت استند داشته باشی؟ این‌ها پرسش‌هایی است که دست‌اندرکاران یک برنامه ویدئویی که در شبکه آپارات بارگذاری شده بود از چند جوان ایرانی پرسیده است.

چند ساعت پس از انتشار این ویدئوی با واکنش برخی کاربران و شاید تذکری که به مسئولان این شبکه اینترنتی داده شد، این ویدئو از لیست شبکه خارج شد.

این اصطلاح برای بسیاری از جوانان ایرانی ناآشناست، همان‌طور که برای عمده مصاحبه‌شوندگان این ویدئو ناآشنا و غریب آمد.

به سراغ گوگل رفتیم، One night stand با یک سرچ ساده ما را هم گیج و خشمگین کرد.

One night stand ((ONS) تعبیری از یک رابطه آزاد یک‌شبه است. بر اساس این رویداد هر شخصی آزاد است تا هرگونه می خواهد شبش را بگذراند.

واکنش مصاحبه‌شوندگان این برنامه جالب است، عمدتاً چیزی از این فرهنگ غربی نمی‌دانند، و در مقابل سؤال مصاحبه‌کننده که با خونسردی و نگاهی مثبت سعی در عادی جلوه دادن آن دارد و از آن‌ها می‌پرسد دوست دارید چنین شبی داشته باشید؟ گیج، متحیر می‌گویند: بد نیست، می‌تواند خوب باشد، به نظرم از تنهایی بهتر است، فکر نمی‌کنم خوب باشد.

این فرهنگ ولنگاری و ترویج آن از سوی عاملان چند برنامه‌ساز ناشناس و انتشار آن در یک شبکه اینترنتی سرشناس چه توجیهی می‌تواند داشته باشد؟

فضای بازی که اینترنت و شبکه‌های اینترنتی برای تولید محتوا ایجاد کرده‌اند باعث شده هر شخص با هر سلیقه و فکری دوربین به دست بگیرد و بدون توجه به چارچوب‌های جامعه ایرانی برنامه بسازد و در اینترنت بارگذاری کند.

هرچند به نظر می‌رسد این رسوم که حتی در غرب هم فراگیر نیست بر پایه مادی‌گرایی و لذت طلبی شکل‌گرفته است و جایی در فرهنگ ما ندارد، اما تبلیغ ازادانه آن در فضای مجازی بار دیگر این نکته را به اذان متبادر می‌کند که جوانان کشور ففقط زینت المجالس مسئولان دولتی هستند و بعد از انتخابات به حال خود رها می‌شوند.

در اینجا نقش نظارت از سوی نهادهای فرهنگی کشور پررنگ‌تر می‌شود، که به دلیل رخوت و عقب ماندن در مقابل پیشرفت روزافزون شبکه‌ها و فضای مجازی به امکان واکنش و برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری را از آن‌ها گرفته است.

*فارس