ساکتین فتنه 96 چه کسانی هستند؟

سیدحسن خمینی در میدان سکوت و بی‌تفاوتی به حوادث اخیر یک یار دیگری نیز داشت؛ علی اکبر ناطق نوری که مواضع وی در سال 88 تا حدی موجب خوشحالی طرفداران جنبش سبز شده بود، حاضر نشد در برابر آشوب‌های صورت گرفته ضدانقلاب موضعی در جهت نفی شعارهای ساختار شکن بگیرد.

کد خبر: ۱۵۹۵۲۰

تاریخ: ۱۸ دی ۱۳۹۶ - ۰۹:۵۴

شهدای ایران: وقتی سخن از بی طرفی یا سکوت در عالم سیاست زده می‌شــــــود، بـلافــــــاصــــــــــــــــله منفعت‌طلبی یا بهره‌گیری از فضای غبارآلود نیز شروع می‌شود، گویا ساکتین بی طرف به دنبال مقاصدی هستند که در صورت شکستن سکوتشان مهره‌ها یا دست کم بخشی از حامیان خود را از دست خواهند‌داد.

در کشورمان نیز سال 88 عده‌ای در برابر خراب کاری و اقدام‌های ضدامنیتی سکوت پیشه و ساکتین فتنه لقب گرفتند، حال گویا باز همان ساکتین در فکر احیای همان راهبرد سکوتشان در برابر هتک حرمت‌ها به انقلاب هستند!

بر پایه گزارش صبح نو، در هفته گذشته برخی شهرهای کشور شاهد تظاهراتی بود که رفته رفته تبدیل به جریانی علیه نظام و انقلاب شد.همه در برابر این شعارها و اقدامات ساختارشکنانه موضع گرفتند به جز عده‌ای خواص! افرادی که البته سابقه سکوت در سال 88 و حوادث در پی آن را نیز داشتند.

هرچند تجمعات غیرقانونی در ابتدا به‌صورت محدود در چند شهر و با انگیزه‌های اقتصادی و بیان مشکلات شکل گرفته بود اما در ادامه با ورود برخی گروه‌های کوچک، شعارها منحرف شده و رنگ و بوی ساختارشکنانه به خود گرفت، تجربه‌ای که نمونه آن در سال‌های 78 و 88 نیز رخ داد و مورد سوءاستفاده عامل بیرونی قرار گرفت و دشمنان با نفوذ نیروهایشان در بین مردم، هزینه‌های گاه جبران ناپذیری را بر ملت تحمیل ‌کردند، اما سؤال اینجاست که چرا وقتی اهداف ودستان پشت پرده روشن می‌شود و به عبارتی سرویس‌های جاسوسی دشمنان پای کار می‌آیند، برخی از خواص که از سابقون و مسوولان ارشد نظام نیز به حساب می‌آیند، در برابر این وقایع سکوت می‌کنند،  سکوتی که بی شک مورد پسند آحاد ملت نبوده و نارضایتی خود را در مراسم مختلف نشان داده‌اند.

دکترعلی  لاریجانی، رییس مجلس شورای اسلامی یکی از این خواص بوده که با گذشت یک هفته از این اتفاقات و حتی با وجود تشکیل جلسه غیرعلنی مجلس در روز گذشته، موضعی در برابر این اقدامات آشوب طلبانه نداشته است. حتی موضعی در برابر برخی تجمعات اعتراضی با مطالبات اقتصادی که به گواه کارشناسان اقتصادی نیز بحق بوده، نگرفت؛ نه تنها موضعی نگرفت بلکه  از برنامه‌های مجلس برای مهار گرانی و مقابله با کاهش قدرت خرید مردم نیز سخن نگفت.

او حتی در نشست کمیسیون تلفیق لایحه بودجه۱۳۹۷  که 11 دی ماه یعنی چند روز بعد از ناآرامی ها برگزار شد بدون اشاره به اغتشاشات اخیر تنها درباره برخی انتقادات به  بودجه 97 از جمله نرخ بنزین و میزان حقوق کارمندان صحبت  و تاکید کرد  برای هر نوع تصمیم جدیدی «حتماً شرایط مردم را باید در نظر بگیریم».

رییس مجلس که به صورت اختصاصی وب سایت خانه ملت را در اختیار دارد و تمامی اخبار،  سخنرانی ودیدارهای وی را پوشش می‌دهد، هیچ واکنشی به اتفاقات اخیر نشان نداد و همین مساله باعث شد تا خاطره تاریخی مردم ایران مجدداً حوادث سال 88 و سکوت وی را درباره این حوادث یادآوری کند.

در ادامه این گزارش باید حجت‌الاسلام سیدحسن خمینی را نیز به فهرست ساکتین در برابر خواسته‌های اقتصادی مردم و صدالبته ساکت در برابر آشوب‌های عده‌ای ضدانقلاب نیز اضافه‌کرد. وی که از طریق اینستاگرام بارها و بارها نسبت به وقایع روز موضع گیری و عکس‌ها و مطالب خود را منتشر می‌کند، این بار تصمیم گرفت نسبت به این حوادث سکوت کند. این سؤال  از وی  مطرح است که چرا در برابر اقدامات خلاف امنیت و علیه انقلاب اسلامی که بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی خطاب به همه مردم اعلام کرده بودند که نگذارید این انقلاب دست نااهلان و نامحرمان بیافتد، سکوت کرده است و چه کار واجب‌تر از اینکه حداقل در چند کلمه این اقدامات را محکوم‌کرد.

سیدحسن خمینی در میدان سکوت و بی‌تفاوتی به حوادث اخیر یک یار دیگری نیز داشت؛ حجت الاسلام علی اکبر ناطق نوری که مواضع وی در سال 88 تا حدی موجب خوشحالی طرفداران جنبش سبز شده بود، حاضر نشد در برابر آشوب‌های صورت گرفته ضدانقلاب موضعی در جهت نفی شعارهای ساختار شکن بگیرد.

بسیاری از تحلیل گران مسائل سیاسی و داخلی معتقد هستند فتنه ۸۸ از سخت‌ترین شرایط بعد از انقلاب است و برخی در این شرایط در بین دو گروه طرفدار ولایت فقیه و آشوبگران، به امید سود جستن از شرایط بعد از فتنه، راه بی طرفی و سکوت را در پیش گرفتند که در اصطلاح سیاسی ساکتین فتنه ۸۸ نام گذاری شدند و بی تردید حالا باید همین لقب را به خواصی داد که حتی حاضر نشدند در حد نیم خط اغتشاشات اخیر را محکوم کنند یا دست کم به گروهی از مردم که در همان ایام وبه ویژه در تظاهرات مسالمت آمیز مشهد شعارهای اقتصادی سر می‌دادند، امیدواری بدهند.