توسط زنجیره ای ها:

ایجاد دو گانه معیشت - موشک و ایجاد هراس از سایه جنگ!/ باید برجام موشکی را امضا کنیم!

روزنامه‌های اصلاح طلب با بازی در زمین دشمن و بدون توجه به تجربه پرهزینه برجام، دقیقاً به دنبال تکرار خسارت محض برجام در دیگر مؤلفه‌های قدرت کشورمان هستند. ایجاد دوگانه «معیشت- موشک» و «ایجاد هراس از سایه جنگ» از جمله اقدامات ضد منافع ملی از سوی این جماعت است.

کد خبر: ۱۶۳۷۲۷

تاریخ: ۱۵ فروردين ۱۳۹۷ - ۰۹:۲۰

سرویس سیاسی شهدای ایران:حامیان برجام در ابتدا تاکید کردند که با امضا و اجرای برجام، تمامی تحریم‌ها به یکباره لغو خواهد شد و سرمایه خارجی به کشور سرازیر شده و گشایش اقتصادی برای عموم مردم ایران ایجاد می‌شود. اما از آنجا که این توافق عملاً یک توافق یکطرفه (اقدامات نقد در مقابل وعده‌های نسیه) بود، نه تنها موجب لغو تحریم‌ها نشد، بلکه با اجرای قوانینی همچون تحریم آیسا و تحریم کاتسا ۲۰۱۷ (مادر تحریم‌ها) زیرساخت گسترده‌تری پیدا کرد.

پس از آنکه وعده‌های فراوان اقتصادی برخی دولتمردان و رسانه‌های حامی دولت در خصوص برجام عملی نشد، دستاوردسازی از توافق هسته‌ای توسط رسانه‌های اصلاح طلب و برخی از مقامات ارشد دولت کلید خورد. یکی ازپرتکرارترین دستاوردهای خیالی که برای برجام معرفی شد، دور شدن سایه جنگ به واسطه امضای توافق هسته‌ای بود. ادعایی که به اذعان بسیاری از کارشناسان، هیچ تطابقی با واقعیت نداشت.

در حقیقت آنچه سایه جنگ را از کشور دور کرد، مؤلفه‌های قدرت ایران و از جمله قدرت دفاعی و ایثارگری مدافعان حرم و محور مقاومت بود.

مقامات دولت اوباما (رئیس جمهور سابق آمریکا) بارها به صراحت اعلام کردند که بدون شلیک حتی یک گلوله، توان هسته‌ای ایران را از کار انداختیم و حال نوبت دولت بعدی (دولت ترامپ) است که همین روش را برای از کارانداختن توان موشکی و قدرت منطقه‌ای ایران به کار گیرد.

در این میان، روزنامه‌های اصلاح طلب با بازی در زمین دشمن و بدون توجه به تجربه پرهزینه برجام، دقیقاً به دنبال تکرار خسارت محض برجام در دیگر مؤلفه‌های قدرت کشورمان هستند. ایجاد دوگانه «معیشت- موشک» و «ایجاد هراس از سایه جنگ» از جمله اقدامات ضد منافع ملی از سوی این جماعت است.

در همین رابطه، روزنامه آرمان در سرمقاله ای به قلم «علی خرم» نوشت:

«ترامپ با ایران در ابعاد گوناگون وارد درگیری و چالش شده است: تهدید به خروج از برجام در ۲۲ اردیبهشت ماه جاری که خود متضمن آثار متعدد و ناگوار منطقه‌ای و جهانی می‌تواند باشد، مقابله با برنامه موشکی ایران، مقابله با نقش و نفوذ ایران در خاورمیانه و در نهایت تلاش برای سرنگونی حکومت تهران، ابعاد مورد هدف دونالد ترامپ می‌باشد که نیازمند تیمی تندرو در اطراف ترامپ می‌باشد که بتواند قوانین بین‌المللی و نرم‌های دیپلماتیک را در هم نوردد و کسی ساز مخالف نزند. آمریکا با هماهنگی طرفداران منطقه‌ای خود، موج جدید حملات تبلیغاتی و دیپلماتیک متعددی علیه ایران سامان داده است که این حملات اکنون از قبل فراتر رفته است. با نگاهی به مجموعه تحولاتی که در سیاست خارجی چند وقت اخیر به وقوع پیوسته، نشان از وجود برنامه‌ای بزرگ‌تر علیه ایران دارد... متاسفانه در داخل عده‌ای بدون درک شرایط، با حذف راه و روش دیپلماسی، ایران را به سمت وخیم‌تر شدن شرایط پیش می‌برند. در مجموع با جبهه بندی و فشارهای گوناگون از جانب آمریکا، اروپا، اسرائیل و عربستان سعودی به همراه سایر کشورهای عربی همسو با ریاض اگر از شش ماه تا چند سال آینده، حمله نظامی علیه ایران صورت گیرد، افکار عمومی جهانی با آن غریبه نخواهد بود، چرا که اکنون شرایط با شدت به سمت تخریب نقش ایران در منطقه و جهان پیش می‌رود».

این روزنامه اصلاح طلب در شماره امروز در مطلب دیگری به قلم «فریدون مجلسی» نوشت:

«با کمال تأسف جنگ‌طلبان آمریکایی به ویژه مقامات جدید مسئول در وزارت امور خارجه و امنیت ملی آمریکا به گونه‌ای در حال آماده کردن فضا برای مقاصد خود هستند. علاوه بر این مخالفان داخلی برجام مساله را آن چنان که باید، جدی نمی‌گیرند و حتی از رویارویی هم حمایت می‌کنند در حالی که حتی اگر ایران در این جنگ موفق هم شود بازهم جنگ خسارت و ویرانی‌های بسیاری با خود به دنبال دارد. اینجاست که نقش دیپلماسی و سیاست و سیاستمداران اهمیت پیدا می‌کند و بر عهده دیپلمات‌هاست که شرایطی فراهم کنند تا مانع از صدمه به منافع ملی و معیشت ایرانیان شوند».

گفتنی است در هفته‌های گذشته، «ناصر هادیان» از حامیان برجام در مصاحبه با سالنامه نوروزی روزنامه ایران گفته بود: «من مخالف ردکردن کلیت مذاکره هستم. چه دلیلی دارد بگوییم مذاکره نمی‌کنیم؟ حتی درباره موضوع موشکی. سوای مذاکرات، یک راه دیگر هم پیش پای ایران وجود دارد و آن اینکه به کشورهای خواهان مذاکره پیشنهاد دهد که برای مدت زمان محدودی برد موشک‌های خود را مثلاً از ۲ هزار کیلومتر افزایش نمی‌دهد. نتیجه چنین پیشنهادی این است که ایران خودش داوطلبانه و بدون فشار هیچ کشوری این کار را کرده و هروقت اراده کرد، می‌تواند دست از این تعهد بردارد. ضرر آن نیز این است که این کار را بدون هیچ ما به ازایی انجام می‌دهد. اما آنچه از این اقدام یکجانبه حاصل می‌شود، ایجاد نوعی اعتمادسازی بین المللی است».