یک زنجیره ای مطرح کرد:

فلسطین مسئله‌ای عربی است و ارزش درگیری ندارد!

انقلاب اسلامی قدس را مسئله اساسی و نخست جهان اسلام می داند و با نزدیک شدن به «روز جهانی قدس» اهمیت این روز و مسئله بیش از پیش نمایان است ولی مدعیان اصلاحات هیچ وقت به این مسئله اعتقاد نداشته و هم پای قدرت های غربی از جمله آمریکا منافع رژیم صهیونیستی را مهم تر از مصالح جهان اسلام می دانسته اند و می دانند.

کد خبر: ۱۶۷۳۵۰

تاریخ: ۱۳ خرداد ۱۳۹۷ - ۰۹:۱۷

سرویس سیاسی شهدای ایران:روزنامه زنجیره ای شرق طی یادداشتی قدس را مسئله ای عربی خوانده و به رویکرد کشورمان در این مسئله پرداخته و نوشت : «در ماه‌های اخیر، پس از اقدام نسنجید‌ه آمریکا در انتقال سفارت خود به قدس، دو‌بار اجلاس سران کشورهای اسلامی در استانبول تشکیل شد و هماهنگی‌‌هایی برای درپیش‌گرفتن سیاست مشترک و پشتیبانی از مواضعی که ‌اعراب برای حل مسئله خود در فلسطین اتخاذ خواهند کرد، به عمل آمد.»

در ادامه این یادداشت آمده است : « مشارکت ایران با دیگر کشورهای عربی و اسلامی در هرگونه ‌اقدام دسته‌جمعی از سنگینی و هزینه‌های به‌دوش‌کشیدن انفرادی بار این مسئله عربی خواهد کاست و بهانه‌جویی علیه ‌ایران را که متأسفانه بیشتر از سوی کشورهای عربی به آن دامن زده می‌شود، خنثی خواهد کرد.»
نویسنده افزوده است: «از شعارهای تحریک‌کننده کاری ساخته نیست و سودی به‌دست نمی‌آید. با نشان‌دادن مقاصد صلح‌آمیز و ترجیح‌دادن راه‌حل مسالمت‌آمیز دیپلماتیک است که می‌توان فضای امنی برای سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی ایجاد کرد ...و اجازه داد که در شرایط برد-برد، قدرت واقعی در سایه توسعه ‌اقتصادی و تولید و اشتغال نصیب کشور شود.»

درباره این یادداشت نکات متعددی وجود دارد که بایستی به آن ها اشاره کرد، نخست آن که نویسنده فلسطین به عنوان مسئله نخست و اساسی جهان اسلام در مقابله با دشمنان را صراحتا مسئله ای عربی می خواند و این گونه تحلیل می کند که این موضوع ارزش تقابل با غرب را ندارد چرا که اصولا مسئله ای عربی است و نهایتا باید به اجلاس های بین المللی و در کنار دیگر کشورهای عربی و اسلامی بسنده کرده و گام فراتر نگذاشت!

نکته دوم این که روزنامه زنجیره ای شرق از بازی برد برد و لزوم حرکت در مداری که تحریم ها بازنگردد سخن می گوید و به این نکته اشاره نمی کند که این بازی تاکنون چه نفعی برای ایران داشته است، آیا تحریم ها برداشته شد؟ منافع اقتصادی ایران همزمان با انجام همه تعهدات از سوی جمهوری اسلامی تامین گردید؟ آمد و شد هیئت های اقتصادی غربی سودی به حال مردم ایران در برداشت؟ پاسخ همه این سوال ها منفی است پس چرا بایستی روش پیشین را ادامه داد؟