گزارش:

شکست شاخ‌های اینستاگرامی صدا و سیما!/ صبوری و خواجوی بی فروغ در بازیگری

حضور اینفلوئنسرها و اصطلاحا شاخ های اینستاگرامی در قالب مجری و بازیگر به بهانه جذب مخاطب؛ پروژه شکست خورده ای است که صدا و سیما در رقابت با فضای مجازی، بازی را واگذار کرده و آورده ای برای خود به دست نیاورده است.

کد خبر: ۲۰۲۶۰۸

تاریخ: ۰۲ مرداد ۱۳۹۹ - ۰۸:۳۰

سرویس فرهنگی    شهدای ایران: حضور اینفلوئنسرها و اصطلاحا شاخ های اینستاگرامی در قالب مجری و بازیگر به بهانه جذب مخاطب؛ پروژه شکست خورده ای است که صدا و سیما در رقابت با فضای مجازی، بازی را واگذار کرده و آورده ای برای خود به دست نیاورده است.

علی مسعودی با سریال «آخر خط» پاذلی برای خود درست کرده بود که انتظار می رفت با جذب مخاطب همراه شود. موضوعی به بهانه حضور مدافعان حرم در سوریه و برای این کار چه قالبی بهتراز کمدی و طنز تا مخاطب هر چه بهتر با سریال ارتباط برقرار کند و مهم تر از آن شبکه سه برای پخش این سریال انتخاب می شود. این وسط، مسعودی برگ برنده خود را رو می کند و علی صبوری، یکی از اینفلوئنسرهای اینستاگرام و چهره محبوب استندآپ شو خندوانه را برای یکی از نقش های اصلی خود انتخاب می کند.

همه چیز در ظاهر مناسب است و انتظار می رود که بیننده با سریال همراه و از آن استقبال کند. ولی نکته ای که این وسط آزاردهنده است، اتفاقا همان برگ برنده جناب کارگردان است که چون در جای خود استفاده نشده، به یکی از اضلاع شکست این پروژه تبدیل می شود. چون به باور بسیاری، مخاطبان و دوستداران علی صبوری، او را در همان فضای مجازی پذیرفته اند و استفاده نابجا از این کاراکتر، اصطلاحا خوب از آب درنیامده است.

همین داستان و ماجرا را می شود در برنامه های دیگر صدا و سیما دنبال کرد. مهسا ایرانیان این روزها برنامه «برخط شو» شبکه پنج را اجرا می‌کند. مدیران این شبکه حتی برایش روی آنتن زنده تولد گرفته‌اند و تذکر شورای نظارت بر صداوسیما را هم به جان خریده‌اند، اما برایشان آورده‌ای نداشته و این برنامه دیده نشده است.

در ماه رمضان امسال نیز جواد خواجوی ۳ میلیون فالوئری با سریال «سرباز» به تلویزیون آمد، اما مخاطب چندانی برای آن به ارمغان نیاورد و این سریال کند و کم‌اتفاق را از گزند انتقادات فراوان نجات نداد.

مدیران صدا و سیما شاید با اندکی تامل، به جای رقابت با فضای مجازی و کپی برداری از اتفاقات این فضا، اگر به دنبال خلاقیت و تولید برنامه هایی باشند که نیاز روز جامعه را درک کرده، می توانند شاید به آشتی دوباره مخاطبین خود فکر کنند.