تروریسم هوایی امریکا و تکرار فاجعه تایتانیک

تهدید هواپیمای مسافربری شرکت ماهان توسط هواپیماهای جنگی امریکا برفراز خاک کشور سوریه در پنج شنبه دوم مرداد، یکی از اقدامات تروریستی علیه ایران اسلامی است.

کد خبر: ۲۰۳۵۱۲

تاریخ: ۱۱ مرداد ۱۳۹۹ - ۰۸:۳۷

شهدای ایران: «رسول سنائی راد» در یادداشت روزنامه «جوان» نوشت:

این اقدام تروریستی که به بهانه نظارت بصری بر هواپیمای عبوری در آسمان یک کشور ثالث و آن‌هم برای تأمین یک پایگاه اشغالی برای آموزش تروریست‌های تکفیری انجام شد، می‌توانست مقدمه یک جنایت و فاجعه انسانی باشد که امریکایی‌ها پیش از این در ۱۲ تیرماه سال ۱۳۶۷ مشابه آن را انجام داده و هواپیمای مسافربری ایران را بر فراز خلیج فارس با حدود ۲۹۰ سرنشین بیگناه منهدم ساخته‌اند. این اقدام تروریستی نیز می‌توانست منجر به یک فاجعه بزرگ شود، اگر:

۱- اشتباه سامانه پدافند هوایی سوریه را موجب شده و با شلیک پدافند هوایی، هواپیمای ایران مورد اصابت قرار گرفته و موجب قربانی شدن سرنشینان آن می‌شد. در این صورت جمهوری اسلامی را متهم به استفاده مشکوک از فضای سوریه کرده و عامل سقوط را نیز سامانه‌هایی می‌دانستند که خودش برای تقویت پدافند هوایی کشور سوریه، در اختیار نیروهای مسلح آن قرارداده است. چه بسا برخی عناصر عقده‌ای و سطحی در داخل ایران نیز با این موج روانی و رسانه‌ای همراه می‌شدند. آن‌گونه که نسبت به این جنایت تروریسم دولتی امریکا سکوت کرده و به این اقدام وحشیانه و تروریستی امریکایی علیه سرنشینان هواپیما که شامل پیر و جوان، زن و کودک بودند، هیچ واکنش و اعتراضی به خرج ندادند.

۲- اشتباه خلبان هواپیما در شرایط بحرانی و ناتوانی در عبور از وضعیت ناشی از این تعرض هوایی خطرناک موجب سقوط هواپیما می‌شد. آنگاه چه روایت‌ها که از ماهیت سرنشینان و بار این هواپیما، ارائه نمی‌شد و چه ابهاماتی که به کاربرد این پرواز در آسمان سوریه، نسبت داده نمی‌شد؟ در این صورت مدعیان حقوق بشر در خارج و داخل کشورمان سینه‌چاک دفاع از حقوق انسانی قربانیان این حادثه شده و هیچ تردیدی در مقصر جلوه دادن نظام جمهوری اسلامی به خود راه نمی‌دادند.

آنچه مسلم است در این ماجرا، هواپیماهای جنگی تروریست‌های امریکایی با نزدیک شدن به هواپیمای مسافربری و انجام مانورهای خطرناک نه‌تن‌ها حقوق مسافران در آزادی سفر و قوانین مربوط به هوانوردی را نقض و موجب وحشت سرنشینان و سلب آرامش روانی آنان شده‌اند، بلکه این تعرض وحشیانه می‌توانست مقدمه یک جنایت ضدبشری و فاجعه بزرگ یعنی سقوط هواپیما نیز باشد؛ بنابراین انتظار می‌رود که مسئولان مرتبط از تمامی مسیرها و روش‌های لازم برای محکومیت این اقدام تروریستی امریکا و پیگیری حقوق سرنشینان وحشت‌زده و آسیب‌دیده هواپیما و همچنین نقض حقوق هوانوردی استفاده کرده و گریبان تروریست‌ها را رها نکنند. بالاتر از این اقدام عملی برای توقف این نوع اقدامات تروریستی و جلوگیری از تبدیل آن به یک رویه برای تروریست‌های امریکایی است که با تکیه بر قلدری و توهم برتری در قدرت سخت، این قبیل اقدامات بزدلانه و در عین حال خطرناک را مرتکب می‌شوند.

بی‌تردید علاوه‌بر اطلاع قبلی امریکایی‌ها از این پرواز و نوع هواپیما یا دسترسی ساده به این اطلاعات که از قبل برنامه آن به سازمان‌های مرتبط اعلام می‌شود، امکان رصد راداری آن برای تروریست‌های امریکایی فراهم بوده و هیچ نیازی به پرواز هواپیمای جنگی از کشور اردن برای آنچه نظارت بصری نامیده‌اند، برای تشخیص مسیر و نوع هواپیما نداشته‌اند. بلکه این اقدام تروریست‌ها از نگاه خودشان نوعی ارسال پیام به تهران بوده که با اتکا به نفوذ منطقه‌ای خود، خواستار خروج تروریست‌های امریکایی از منطقه بوده و اراده خود را برای پیگیری و تحقق آن اعلام داشته است.

برخلاف محاسبه و تصور تروریست‌های امریکایی که چنین اقدامات بزدلانه و تروریستی را مانعی برای پیگیری این اراده جمهوری اسلامی می‌دانند، این اقدام هم منطق درست این اراده را نشان می‌دهد که به خطرساز بودن حضور امریکایی‌ها و تنش‌آفرین بودن آن برای منطقه برمی‌گردد و هم رفتارها و کنش‌های منطق‌ستیز و غیرعقلایی امریکایی در این حضور نامشروع و مستکبرانه را به اثبات می‌رساند.

این اقدامات و رفتارهای پرخطر نشان می‌دهد که توهم برآمده از مغز کوچکی که حضور منطقه‌ای امریکا را در منطقه پرتنش غرب آسیا دنبال می‌کند و به بدنه و هیکل بزرگ تروریستی خود دلخوش کرده است، می‌تواند همان سرنوشت شوم کشتی غول‌آسا و پرزرق و برق تایتانیک را برای امریکا رقم بزند. قبل از اینکه دیر شود باید برای چنین توهمی خطرساز و فاجعه‌آفرین فکری کرد.