آخوندی باز هم گل کاشت

توهین وزیر سابق به "تولید داخلی"/مرغ هم نمی توانیم تولید کنیم!

می‌گویند که برویم تولید داخلی بکنیم. کدام تولید داخلی؟ مگر ما کشوری هست که منعزل از کل جهان امکان تولید داخلی داشته‌باشد؟

کد خبر: ۲۰۸۶۲۴

تاریخ: ۱۲ آبان ۱۳۹۹ - ۱۳:۴۲

به گزارش شهدای ایران، عباس آخوندی، وزیر سابق راه و شهرسازی در دولت  روحانی و از فعالان فتنه ۸۸ در بخشی از یک مصاحبه که اعتمادآنلاین منتشر کرده است، در اشاره به مشکلات اقتصادی کشور اظهار کرد: «اتفاقی که در ایران رخ داده است این است از سال ۸۴ به این سو سیاستمدار (منظور، احمدی نژاد است) تمام هزینه‌های سیاسی خودش را به منابع عمومی ملت تحمیل کرده و به‌جای آن‌که برای مردم تولید منافع عمومی بنماید، هزینه عمومی تولید کرده‌است. تورمی که ملت ایران در این سطح با آن روبه‌رو هستند هزینه‌ای است که سیاست‌مدار بر آنان بار کرده‌است. این کلیت ماجراست!»

او درباره برجام روحانی نیز گفته است: برجام یک توافق امنیتی بود و می‌بایست با دو توافق دیگر شامل FATF و با پیوستن به WTO تکمیل می‌شد. هر دو این‌ها نه تنها رخ نداد بلکه علیه همان برجام که از نظر امنیتی بسیاری از مشکلات را مرتفع می‌کرد انقدر صحبت شد و اقدام شد که اگر یک بنگاه بین‌المللی یا هرکسی که می‌خواست وارد ایران بشود و مبادله تجاری کند، انقدر با انواع تهدیدهای مختلف سیاسی مواجه می‌شد که امکان حضور نداشت.

آخوندی در بخش دیگری از این اظهارات تصریح می کند: می‌گویند که برویم تولید داخلی بکنیم. کدام تولید داخلی؟ مگر ما کشوری هست که منعزل از کل جهان امکان تولید داخلی داشته‌باشد؟ ۶۵ درصد یک کیلو مرغی که تولید می‌شود ارزی است. دستور جدیدی که برای ترخیص کالاهای مانده در گمرک داده شد، بخش عمده‌اش نهاده‌های دامی است. چیزی حدود سالانه ۱۲ تا ۱۵ میلیارد دلار، محصولات دامی و کشاورزی مثل کنجاله و سویا و دان مرغ و انواع این‌ها وارد کشور می‌شود. مگر می‌شود تصور کرد که یک مرغ معمولی را بدون مبادله بین‌المللی تهیه کرد؟ همین آقایانی که کشور را به چنین وضعی رسانده‌اند که در آن تولید با مشکل جدی مواجه شده است و اکثر بنگاه‌های کشور در حال تعطیلی است، حال فکر می‌کنند که با ضرب و زور دستگاه قضا و یا تعزیرات می‌شود بنگاه‌ها را راه انداخت.

به گزارش مشرق، آنچه که خواندیم، مانیفست فکری عباس آخوندی یا همان لیبرالیسم است که تحلیلگران اصولگرا قبل از انتصاب آخوندی به سمت وزارت راه از سوی رئیس جمهور روحانی درباره آن دادند.

اما آقای روحانی در حالت خوشبینانه! نمی دانست و با انتصاب این فرد به وزارت مسکن؛ فاجعه گرانی چند صد درصدی مسکن را به نام دولت خود سند زد.

ما قضاوت درباره اظهارات آخوندی مبنی بر اینکه همه چیز تقصیر احمدی نژاد است و یا برجام توافق امنیتی بود و برای نفحات اقتصادی باید متبع FATF شویم! را بر عهده مخاطبان محترم می گذاریم. چه اینکه پاسخ این ادعاها طی ۷ سال گذشته بارها از سوی خواص کشور و محافل تحلیلی داده شده است.

اظهارات آخوندی در بحث عدم توانایی کشور برای تولید گوشت مرغ! نیز چیزی جز رسوبات تفکر لیبرال نیست. که زمان دیگری در همین دولت گفته بود ما فقط توانایی رقابت در آبگوش بزباش را داریم!

و در زمانی قبل تر و در ایام رژیم پهلوی از این می گفت که ایرانی حتی لولهنگ (آفتابه) هم نمی تواند، بسازد.

جالب است که آخوندی با ابتنا به همین تفکر، نتیجه می گیرد که اگر تحریم هستیم پس فاتحه کشور خوانده است و هیچ کاری نمی توانیم بکنیم!

در این باره جدای از اینکه باید اشاره کرد تفکرات آخوندی به شدت  نخ نماست اما باید گفت که آخوندی گویا حتی کتاب هم نمی خواند و نمی داند که ملت های دیگری هم در جهان بوده و هستند که در حین تحریمها؛ پیشرفتهای بزرگی داشته اند.

و ایران اسلامی هم امروز توانسته با رفع نیازهای استراتژیک خود؛ از بنزین گرفته تا غذا و موشک؛ دست دشمن در تمسک به عمده ابزارهای تحریمی را قطع کند و بعنوان سلسله جنبان کشورهای مقاوم؛ به پیشرفت خود ادامه دهد.

ضمن اینکه آخوندی گویا نمی داند که تحریم در دنیای جدید؛ بیشتر یک ابزار روانی است تا یک ابزار واقعی!

بایستی پیرامون این حقیقت توضیح بیشتری داد که چپ‌های امثال آخوندی و چهره هایی که جز ناکارآمدی، عدم نظارت بر بازار و کرنش در مقابل سیاست های اقتصادی آمریکا هنری ندارند؛ در حالی موجبات مشکلاتی مثل گرانی را در کشور ایجاد کرده اند که این مشکلات راه حل های مشخصی در نزد مدیران کارآمد و جهادی دارند.
مشکلاتی که برخی از آنها حتی راه حل های چند روزه دارد و به محض اعمال نظارت های معقول بر بازار؛ تشت رسوایی افراد اشاره شده با صدایی بلند از بام فرو خواهد افتاد.

البته اگر جریان اصولگرا و مدیران جهادی مورد اقبال مردم در انتخابات قرار گیرند.
اظهارات آخوندی در بحث تولید مرغ هم صحیح نیست و اگرچه میزانی از فرایند تولید فعلی مرغ در کشور با واردات تأمین می شود اما این وابستگی استراژیک و حیاتی نیست و در صورت قطع واردات؛ ایران اسلامی ظرفیت های فراوانی برای جبران کمبودها دارد.