خلیلیان: گزینه کسی نیستم و مستقل می‌آیم

داوطلب ریاست جمهوری باید متناسب با این جایگاه رفیع، شناخت و تجربه داشته و در قوه مجریه کار کرده باشد.

کد خبر: ۲۱۴۸۷۰

تاریخ: ۰۱ ارديبهشت ۱۴۰۰ - ۱۵:۵۰

به گزارش شهدای ایران، 28خرداد سال جاری انتخابات سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری برگزار می شود، از آنجا که حضور پرشور و آگاهانه مردم پای صندوق های رأی مبتنی بر شناخت و تسلط بر توانمندی و کارآمدی داوطلبان شرکت در این ماراتن سیاسی است، با افرادی گفتگو می کنیم که پا در عرصه انتخابات گذاشته و قصد محک زدن خود در صندوق رأی مردم را دارند.

صادق خلیلیان از داوطلبان حضور در انتخابات ریاست جمهوری است. وی قبل از انقلاب دانشجوی پزشکی بوده و بعد از انقلاب به دلیل تأکید حضرت امام خمینی(ره) بر اهمیت تولید و کشاورزی، به رشته مهندسی خاک شناسی در کشاورزی روی آورده است. اما در مسیر تحصیلات خود به این نتیجه رسیده که کشور در حوزه اقتصاد آسیب پذیر است، بنابراین تحصیلات را در رشته اقتصاد کشاورزی به در مقطع دکترا به پایان رسانده است.
وی فعالیت های خود را به عنوان کارشناس در جهاد کشاورزی از جهاد دهستان شروع کرده است. او می گوید هیچگاه فکر نمی کردم وزیر جهاد کشاورزی شوم، ولی مرحله به مرحله با کسب تجارب به این مقطع رسیدم.

در دولت همزمان با کار در بخش کشاورزی، در توسعه پروژوه های مسکن مهر در حوزه تأمین زمین دستی بر آتش داشته، همچنین یکی از پنج وزیر اصلی در طرح هدفمندی یارانه ها و در عین حال از اعضای شورای پول و اعتبار کشور و از وزرای اصلی در ستاد مبارزه با تحریم ها بوده است.
خلیلیان سه فرزند دارد. که دختر و پسرش بزرگش متأهل و دختر سوم دانشجوی دکترای زلزله شناسی و مجرد است. پسرش کارمند یکی از ادارات و دخترانش بدون شغل هستند. او می گوید خانواده هیچگاه با مسئولیت های وی در وزارت جهاد کشاورزی ارتباط نداشته اند.

بعد از دولت های نهم و دهم استادی دانشگاه تربیت مدرس را برگزیده و با حقوق استادی امرار معاش می کند. همسرش خانه دار است، اما خرید مایحتاج منزل برعهده خود اوست که می گوید نیازهای روزانه را از میادین تره بار تهیه می کند و از نزدیک با مشکلات معیشتی مردم آشناست. گاه با مترو و تاکسی در سطح شهر تردد می کند و معتقد است اگر مسئولان زندگی مردمی داشته باشند، آنگاه ارزیابی‌شان از میزان موفقیتشان درست و دقیق تر خواهد بود.

آنچه می خوانید حاصل گفتگوی تفصیلی با این داوطلب کاندیداتوری در انتخابات است.

چطور شد که داوطلب کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری 1400 شدید؟ چه مشکلاتی را در دوره فعلی و چه توانمندی‌هایی در خود دیدید که قصد دارید وارد این عرصه شوید؟
خلیلیان: مقام معظم رهبری بر برگزاری انتخابات پرشور تأکید کردند و برای این مسئله اولویت قائل شدند، معیارهایی را هم معرفی فرمودند. در عین حال جایگاه قوه مجریه هم در قانون اساسی مشخص است که نسبت به سایر قوا از جایگاه پرقدرت و تأثیرگذاری‌تری برخوردارست.

بنابراین افراد باید متناسب با این جایگاه رفیع، شناخت و تجربه داشته و در این قوه کار کرده باشند و با عمق وظایف ریاست جمهوری آشنا باشند تا بتوانند هماهنگی های چند وجهی در کارها که در حیطه مسئولیت های رئیس دولت است به وجود بیاورند که لازمه آن داشتن تجربه کار در این قوه است.

قوه قضائیه در دو سال اخیر یک تجربه قوی در این زمینه داشت و برای نخستین بار فردی در رأس این قوه منصوب شد که از درون قوه قضائیه بود و در تمامی سلیقه ها مورد استقبال قرار گرفت.

با توجه به اهمیت قوه مجریه باید این تجربه موفق را به این قوه هم تعمیم دهیم و بگذاریم افراد صاحب تجربه و شناخت کافی که در عین حال برنامه دارند وارد شوند.
معتقدم بعد از گذشت 42 سال از انقلاب باید این اجازه داده شود که وزرای موفق و بدون حاشیه که با معیارهای قانون اساسی و نظام مطابقت دارند به صحنه بیایند تا کشور را از مشکلات و مسائلی که ناشی از ناکارآمدی دولت آقای روحانی است نجات دهیم. تجربیاتی در دولت های نهم و دهم داشتیم و بسیار موفق بوده، مردم هم می توانند عملکرد دو دولت را با یکدیگر مقایسه کنند.

مقام معظم رهبری در آخرین دیدار خود فرمودند شما نیروهای صاحب تجربه و توانمند هستید، این تجربه را در صحنه نگهدارید؛ بنابراین برآیند ارزیابی‌هایم براین قرار گرفت که بتوانم در این مسیر کمک کنم. امیدوارم جمع بندی به این سمت حرکت کند و در انتخاباتی که مردم در آن حداکثر مشارکت را داشته باشند، نقشی ایفا کنم و اگر نظرشان بر این قرار گرفت خدمتی به کشور داشته باشم.

تعداد زیادی از افراد داوطلب حضور در انتخابات هستند، آیا میان افرادی که احتمال کاندیداتوری دارند کسی را اصلح نمی دانید که وارد میدان می شوید؟
خلیلیان: باید اجازه دهیم تجربه‌های موفق به عرصه انتخابات بیایند. از پایین‌ترین رده کاری تجربه کسب کرده و به جایگاه وزارت رسیدم و نظر رئیس جمهور و نمایندگان مردم در مجلس را به خود جلب کردم و تجربه نسبی در چهارچوب وظایف قوه مجریه دارم. این شاخص ها آمدنم به صحنه انتخابات را توجیه می کند.
من معتقدم باید تجربه‌های موفق فرصت داشته باشند از درون قوه مجریه به سطح ریاست جمهوری ارتقا پیدا کنند. طبیعتاً افرادی که صاحب تجربه در قوه مجریه نبوده‌اند در عرصه اجرایی با چالش های زیادی مواجه می شوند. مثل آقای روحانی!

شما وزیر دولت آقای احمدی نژاد بودید، آیا در این انتخابات گزینه او هستید یا به طور مستقل وارد میدان می شوید؟
خلیلیان: حضور در عرصه انتخابات تصمیم خودم است باید اجازه دهیم مردم گزینه‌ها را انتخاب کنند. آمده‌ام تا گزینه مردم باشم. گزینه کسی نیستم و به صورت مستقل خواهم آمد.

می فرمایید مستقل هستید، روی کمک جریانی حساب نکردید؟
خلیلیان: مبانی فکری من متعلق به اردوگاه اصولگرایی است. اما برای اصولگرایی تعریف دارم. مقام معظم رهبری سال 94 ویژگی های فکری حضرت امام (ره) را به عنوان چهارچوب فکری انقلاب تبیین فرمودند و من پیاده کردن آن تفکرات را اصولگرایی می‌دانم. طبیعتا اگر افرادی با بر این اساس از اردوگاه نیروهای انقلاب و یا نیروهای مستقل من را حمایت کنند، استقبال می کنم.

با دیگر وزرای آقای احمدی‌نژاد که قصد کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری دارند ارتباط دارید؟
خلیلیان: سال 98 برای انتخابات مجلس با برخی از این افراد جلسه داشتم و در جریان ائتلاف مردم  وزرای دولت های نهم و دهم را به صحنه آوردیم تا در صحنه حضور داشته باشند و ظرفیت خود را در خدمت به نظام و مردم قرار دهند. برهمین اساس در فهرستی که برای مجلس به مردم معرفی کردیم، بودند. ولی برای انتخابات ریاست جمهوری هنوز به رایزنی و هماهگی در این چهارچوب که کدامیک از ما باقی بماند و بقیه او را حمایت کنند، نرسیده ایم. باید اجازه دهیم فضا یک مقدار جلو برود، چون فضای انتخابات برای تبیین مسائل بسیار مهم است. نباید ورود افراد را نهی کنیم، اجازه دهیم همه داوطلبان بیایند و مسائل خود را تبیین کنند تا مردم بتوانند فرد اصلح را انتخاب کنند.

انتخابات ریاست جمهوری مانند بهار انقلاب و نظام است. باید از این فرصت برای صحبت با مردم و بیان نکاتی با مسئولان استفاده کنیم و در نهایت مسیر به سمتی حرکت کند که هم افزایی و تبیین مسائل برای پشتیبانی از یک حرکت بالنده و حضور حداکثری مردم صورت گیرد. نگاه به ورود افراد باید اینگونه باشد که نیست، متأسفانه یک نگاه تک محوری شکل می گیرد که این نیاید، آن نیاید. اکنون اصولگرایان و اصلاح‌طلبان هر دو به همین مسئله دچارند.

اگر اجازه دهیم همه خود را در معرض نظرات و مسائل قرار دهند، مردم دریافتی های فراوانی خواهند داشت و بسیاری از برنامه‌ها برای پشتیبانی از نظام احصا می شود. باید فضا را به سمت انتخابات چند وجهی و تنوع سلایق ببریم.

پس شما از طرفداران تعدد داوطلبان در صحنه انتخابات ریاست جمهوری هستید.
خلیلیان: باید مسائل برای مردم تبیین و نقاط قوت و چالش‌های نظام که باید برطرف شود در قالب داوطلبان انتخابات تبیین شود و برنامه‌ها برای برون رفت از این چالش‌ها توسط افراد مطرح شود. بعد از اینکه از این ظرفیت در فضای انتخابات استفاده کردیم، در روزهای آخر بر اساس جمع بندی که در هر اردوگاه فکری گرفته شده تصمیم گیری صورت می گیرد.

آن زمان به عنوان مثال اگر شورای نگهبان 10 نفر را معرفی کند، پنج نفر در معرض آرای نهایی قرار بگیرند. ولی باید تا روزهای آخر در صحنه باشیم و به نظرسنجی مردم توجه کنیم. چون این انتخاب مردم است و آنها باید تبیین کنند چه فردی برتر است و آیا لازم است وحدت به وجود بیاید یا خیر؛ تجربه نشان داده افکار عمومی خودش افراد را به این سمت سوق می دهد و آنجاست که باید جمع بندی صورت گیرد که چه کسی باید بماند.

با این اوصاف در صورتی که احراز صلاحیت شوید با هیچ گزینه‌گزینه ای ائتلاف نمی‌کنید و به نفع کسی کنار نمی‌روید؟
خلیلیان: باید اجازه دهیم مسیر، حرکت‌های بعدی را تعیین کند. با دوستان همفکری می‌کنم و در تبیین مسائل کمک می‌گیرم. اما وقتی فردی با ارزیابی و برنامه وارد عرصه می‌شود و اوضاع را رصد کرده باید اجازه دهیم براساس ارزیابی های خود مسیر را دنبال کند.

چقدر به برنامه هایی که دارید متکی هستید؟
خلیلیان: به خداوند متکی هستم؛ اما فردی که صلاحیتش یکبار از سوی رئیس جمهور و نمایندگان مجلس تأیید شده و دوره خود را به اتمام رسانده، صلاحیت عمومی را دارد. و من بر تجربه موفق تأکید دارم. معتقدم کسی از بیرون قوه مجریه در رأس آن قرار گیرد موفق نخواهد بود.

برنامه های داوطلبان انتخابات باید مبتنی بر تجربیات عمل شده باشد نه برنامه های ذهنی و ما در دولت های قبل تجربه‌های موفقی داشتیم که این برنامه ها تداوم داشت. اینها را در قالب یک برنامه مدون جمع آوری کردم. ترکیب تجربه، عمل با عدد و رقم مشخصی که قابل ارزیابی است.

شما امروز مهمترین مسئله کشور را چه می‌دانید و چه برنامه‌ای برای حل آن دارید؟
خلیلیان: باید اقتصاد را در اولویت قرار دهیم، چون تمرکز دشمن بر اقتصاد و ضربه زدن از این ناحیه است. معیشت مردم به سختی افتاده و با این چالش بزرگ مواجهیم که برخی دولتمردان و بستگانشان از رانت‌ها استفاده کردند و دچار فساد اقتصادی شدند. اینها اولویت‌های دولت بعد را مشخص می‌کند. همچنین مسائل فرهنگی که جامعه با آن مواجه است نیز در مرحله بعد قرار دارد. اینها رئوس برنامه هایی است که ارائه می کنیم.

کشور دچار معضلات بعد برنامه‌ریزی است و بودجه‌ها عملیاتی نیستند که خود معضلی برای رشد و تداوم توسعه کشور و از عوامل تورم شده‌اند.

عدم پیشرفت پروژه‌های عمرانی بار سنگین هزینه‌های جاری دولت‌هاست. لذا بعد از 42 سال باید بتوانیم نظام اداری را ساماندهی و در عین حال کسری بودجه دولت را برطرف کنیم. ما این تجربیات را داریم و اکنون می توانیم آنها ار یک سطح بالاتر ببریم و خدمتگذاری را توسعه دهیم. یک تجربه موفق به نام جهادسازندگی هم از ابتدای انقلاب داشتیم که همراه با سپاه پاسداران به دو بال انقلاب معروف شده بودند. متأسفانه در سال 79 دولت اصلاحات در یک اشتباه استراتژیک جهاد سازندگی را منحل کرد و به نظرم برجام یک توسط اینها آن زمان اتفاق افتاد.

پرونده ای که با 1+5 با عنوان برجام دنبال می کنند در حقیقت برجام 2 نظام است. لذا باید آن روحیه و فرهنگ جهادی را که ابتدای انقلاب با کار و تلاش شبانه روزی همراه بود را بازآفرینی کنیم.

جهاد سازندگی در پشتیبانی دفاع مقدس خدمات بسیاری داشت و پس از آن در توسعه و عمران روستایی محرومیت را از چهره بسیاری از روستاها زدود و در بخش تولید هم خدمات گسترده ای داشت و در تمام مسئولیت ها منشأ اثر بود. قرار بود جهاد سازندگی الگوی اداری کشور شود، اما برخی الگوی ناکارآمد سنتی را حفظ و الگوی انقلابی را منحل کردند؛ لذا بایستی این تجربه مجدد به صحنه کشور بیاید و در تمام دولت احیا شود.

مقام معظم رهبری در دو مقطع فرمودند که ایران پیشرفت کرده، اما این پیشرفت‌ها در تراز این انقلاب نبوده و تأکید فرمودند در عدالت عقب هستیم. معتقدم اگر در گام دوم انقلاب هم براساس آن چه تاکنون به صورت سنتی عمل کردیم پیش رویم، دستاورد بیشتری نخواهیم داشت. اینها وظایف را مشخص می کند که بایستی یک تلاش شبانه روزی برای رشد و توسعه و عدالت داشته باشیم. 42 سال از انقلاب گذشته، خوب نیست که بخشی از مردم با فقر و تبعیض و فاصله طبقاتی مواجه باشند دولت ها و مجالس می‌آیند و می‌روند و کاری نمی‌کنند.

براساس شاخص‌های برنامه توسعه سازمان ملل، ایران از یک کشور کمتر توسعه یافته پیش از انقلاب با سطح توسعه بالا به جمع کشورهای توسعه یافته رسیده و این همان پیشرفتی است که در انقلاب به وجود آمده اما روند آن بسیار کند بوده و شایسته مردم در تراز انقلاب نیست.

قرار است این برنامه‌ها در طول چهار سال به نتیجه برسد؟
خلیلیان: طی دو برنامه پنج ساله به سطحی از توسعه خواهیم رسید که دیگر دشمنان چشمی به این آب و خاک نداشته باشند. هم امنیت ملی تقویت می شود هم مسیر رشد و پیشرفت کشور را برای نسل های آینده هموار می کنیم.

در گام دوم انقلاب مسئله دولت جوان حزب اللهی مطرح است، چقدر روی آن تمرکز دارید؟
خلیلیان: دولت‌های نهم و دهم جوانان انقلابی بودند. رهبر معظم انقلاب بیان فرمودند که این جوانان توانستند با تلاش شبانه روزی اقدامات مهمی انجام دهند و من معتقدم آن تجربه تکرارپذیر است. نشان دادیم یک دولت جوان و انقلابی در تراز انقلاب، می تواند مسائل را به مقصود برساند. ارزیابی که از دولت آینده دارم دولت جوانی است که بر اساس تبیین مقام معظم رهبری شکل می گیرد. ایشان جوان بودن را در قالب با انگیزه بودن و منفعل نبودن تبیین فرمودند و اینکه مسئولان کار و تلاش شبانه روزی داشته باشند. رهبری شهید سلیمانی را مثال زدند که اگر ایشان شهید نمی شدند تا 10 سال دیگر هم از او بهره می گرفتیم. شهید سپهبد سلیمانی سرمایه گرانبهایی بودند که باید زیاد از ایشان یاد کنیم.

باور دارم که میانگین سنی دولت را باید روی 50 نگه داریم و اجازه ندهیم بالاتر برود. الان دولت پیر و فرتوت است که این مسئله در دو جنبه آثار خود را نشان داده است.

یکی انفعال مسئولان و دیگر اینکه تفکر انقلابی راهگشا برای مسائل ندارند. این دو مسئله در دولت ضربه زیادی به کشور زده و وضعیت دولت آقای روحانی براساس شاخص های بین المللی، رکود عمیق همراه با بیکاری و تورم شدید، سختی معیشت مردم، فاصله طبقاتی و فساد برخی مسئولان و بستگانشان است.

بنابراین آقای روحانی باید بداند عملکرد هشت ساله او قابل ارزیابی است و دیگر نمی شود با عبارات و ادعاهای پرطمطراق پاسخ مردم را داد. مردم ارزیابی خود از دولت تدبیر و امید را انجام دادند و نمره قبولی ندادند. محبوبیت این دولت در نظرسنجی ها به زیر 10 درصد تنزل داشته که در دولت های بعد از انقلاب بی سابقه است.

نام دولت شما چیست؟
خلیلیان: کشور بایستی صاحب یک نگاه نو به مسائل شود و یک تحول اساسی در نحوه اداره کشور داشته باشیم و بتوانیم ملت را بسیج کنیم و یک جهاد سازندگی برای رسیدن به ایران پیشرفته راه بیندازیم. برای همین نام دولت خود را «نگاه نو و تحول اساسی» گذاشتیم.

اگر مذاکرات به نتیجه نرسد، برنامه شما برای اداره کشور در شرایط تحریم چیست؟
خلیلیان: تحریم ها از سال 90 آغاز شد و در سال 91 با موانع آن روبرو بودیم برای همین در مقابله با تحریم های بی‌سابقه تجربه داریم و توانستیم طی یک سال پس از تحریم ها به یک ثبات نسبی در اقتصاد برسیم. وقتی در سال 92 دولت را به آقای روحانی تحویل دادیم اقتصاد خودش را با شرایط تحریم وقف داده بود و نرخ تورم به زیر 3 هزار تومان در حال تنزل بود ولی آقای روحانی اجازه نداد کمتر شود. زمانی که دولت را تحویل دادیم مردم دسترسی کامل به مواد غذایی داشتند و صادر کننده مرغ و تخم مرغ بودیم. اکنون مردم با معضل مرغ، تخم مرغ و روغن دست به گریبان هستند و دولت در تأمین ساده‌ترین نیازهای مردم گرفتار شده است و انعکاسی که صف های طولانی در خارج کشور دارد، شایسته نظام نیست.

معتقدیم تحریم ها قابل مهار است و ما یکبار اینکار را با برنامه ریزی مبتنی بر توانمندی های داخلی و در عین حال استفاده از ظرفیت های گسترده بین المللی انجام داده ایم. بنابراین می توان به راحتی تحریم ها را خنثی کرد و مسیر رشد اقتصادی کشور را به بالای پنج درصد در مرحله نخست و در مرحله دوم به هشت درصد که نیاز توسعه کشور است.

اشتباهی که آقای روحانی در سیاست خارجی داشت این بود که تمام ظرفیت های خود را بر اساس برجام و تعهدی که طرف مقابل باید اجرا می کرد گذاشت. به عبارت بهتر ابتکار عمل را به دشمن سپرد. اگر برجام نتیجه می داد قطعا باعث هم‌افزایی می شد، لذا بایستی پلن اصلی مبتنی بر توانایی های داخلی و ظرفیت های گسترده بین المللی باشد و در چند پلن برنامه ها را جلو ببریم.

سیاست خارجی نباید منفعل باشد، باید دیپلماسی فعال سازنده و در عین حال هوشمند داشته باشیم. اینکه چهار سال منتظر بمانیم ببینیم ترامپ می ماند یا می رود یعنی نگهداشتن کشور در بن‌بست. در حالی که سند همکاری راهبردی ایران و چین راهکاری است که کشور را از بن بست خارج و آمریکا را وادار کرد بدون پیش شرط به مذاکرات بازگردد. متأسفانه دولت آقای روحانی از این ظرفیت ها غفلت کرد و ضربه سختی به کشور زد و هشت سال فرصت های کشور از بین رفت.

فوری ترین کاری که پس از ریاست جمهوری انجام می دهید چیست؟
خلیلیان: باید ابتکار عمل را مبتنی بر ظرفیت داخلی برای حل مشکلات اقتصادی، مبارزه با فساد و جلب اعتماد عمومی قرار دهیم. نباید اجازه دهیم ناکارآمدی یک دولت، گریبان یک ملت را بگیرد. بنابراین باید دولتی هوشمند و با روحیه انقلابی برای حل مشکلات سازماندهی کنیم و با یک سیاست خارجی موفق آن را تکمیل کنیم.
فوری ترین کار برای دولت آینده بازسازی قدرت خرید مردم است. در عین حال حمایت بخش تولید که طرحی برای آن تدوین شده است.

آقای روحانی اشتباه استراتژیکی انجام داد که در چهارچوب تحریم ها یک سیاست ارزی غلط را هم از سال 97 در پیش گرفت و ارز دولتی با نرخ 4200 را برای همه فعالیت های تأمین کرد.

وقتی کشور با محدودیت ارزی مواجه است این سیاست غلط است که ارز گرانبها را صرف واردات کردند در حالی که باید پشتیبان تولید و معیشت می شد. خرابی اقتصادی کشور ناشی از بی تدبیری و سیاست های غلط است که اگر اصلاح شود به رفاه کمک می کند و می توانیم سال 1400 را سال افزایش تولید و سهولت در زندگی مردم کنیم.

برای اجرای برنامه های خود سقف فروش نفت چقدر در نظر گرفته اید؟
خلیلیان: اتکای کشور نباید به فروش نفت خام باشد. بایستی با تمام قوا روی صنایع پیشین و پسین مرتبط با نفت کار و آن را تبدیل به ارزش افزوده کنیم، بعد محصول صادر شود و کشور از تمرکز بر صادرات نفت خام خارج شود.

تقویت پتروشیمی ها و صنایع نفتی نیازمند سرمایه گذاری کلان و خارجی است آیا در شرایط تحریم این مسئله شدنی است؟
خلیلیان: کشورهای زیادی آماده همکاری با ایران در زمینه پتروشیمی هستند. نمونه آن توافق راهبردی با چین بود و این قابل گسترش به کشورهای توانمندی است که می توانند در زمینه های مختلف شریک تجاری و اقتصادی ایران باشند تا به این وسیله خود را از بن بست برجام خارج کنیم. این به تحریم شکنی و خنثی کردن آن کمک می کند.

برخی معتقدند تکنولوژی هایی که در غرب وجود دارد را نمی توان در شرق پیدا کرد؟ نظرتان چیست؟
خلیلیان: اینها صحبت های غرب‌گراهاست. هیچ برند معروفی نیست که تولیدات آن در چین انجام نشود. چطور کشوری مانند چین بازارهای اروپا و آمریکا را تسخیر می‌کند.
عده ای می خواهند با این ادعاها واهی باقی ماندن در بن بست برجام را توجیه کنند تا ابتکار عمل در دست دشمن باشد. شما 60 درصد کالاهایی که در قلب اروپا بخرید چینی است.

شرکت‌ها با برندهای معروف استمرار خود در بالاترین سطح را در مراوده با چین قرار داده اند و یا برای تولید کالاها از چین کمک گرفته اند. طبیعتا قطعات خودرو و هواپیما نمی تواند غیراستاندارد نصب شود و بسیاری از اینها در چین تولید می شود. مگر نزاع آمریکا با چین بر سر چیست؟ آمریکایی ها می خواهند جلوی ورود بیشتر چین به اقتصاد آمریکا را بگیرند.

اینکه برخی فعالان اقتصادی ایران قراردادهایی با چینی ها می بندند و کالاهای دست سوم آنان را وارد کشور می کنند که به تولید داخل هم لطمه می‌‌زند، باید جلویش گرفته شود. در ضمن چین فقط یکی از ظرفیت های بین المللی است کشورهایی هستند که تکنولوزی های فناورانه و در عین حال اقتصادی دارند که می توانیم از آنها به نحو مطلوب استفاده کنیم.

خودمان هم در بسیاری از زمینه ها صاحب فناوری های قابل قبول هستیم. باید اجازه دهیم شرکت های دانش بنیان با نیروها و ابتکارات جوان به صحنه اقتصاد و تولید بیایند. اینها توقعاتی است که باید از دولت جوان حزب الهی داشته باشیم. نباید اجازه دهیم وقتی می گوییم دولت جوان حزب اللهی، افکار به سمت جوانان 30-40 ساله ای برود که سودای ریاست جمهوری و وزارت دارند. بلکه نحوه اداره و حرکت کشور باید به سمت استفاده از افکار جدید و جوان باشد.

اگر رئیس جمهور شدید با غرب چه می کنید، برخی اینگونه القا می کنند که نیروهای انقلاب مذاکره پذیر نیستند، این مسئله را قبول دارید؟
خلیلیان: در دفاع مقدس همراه با اقدامات نیروهای مسلح، با مذاکرات دشمن را از کشور خارج کردیم و سازمان ملل را به مرحله ای رساندیم که صدام را مقصر جنگ قلمداد کنند اینها تجربه ای از مذاکرات نیروهای انقلاب است.

اگر دولت آقای روحانی در مذاکره به نتیجه نرسید و به بن بست خوردیم دلیلش این است که افراد با روحیه غیر انقلابی و زرورق پیچ هیچگاه نمی توانند مذاکره موفق داشته باشند و کشور را به اهدافش برسانند. نباید از مذاکره واهمه داشت. باید به اصول وفادار باشیم و نترسیم. در عین حال بتوانیم با پشتیبان سازی در درون و ظرفیت هایی که داریم دشمن را وادار به پذیرش دیدگاه های خود کنیم. طرف های مذاکره باید در چهارچوب یک توافق متوازن و احترام به ملت ایران وظایفی که دارد را بپذیرد و انجام دهد و ما باید این را به آنان تحمیل کنیم و نیروهای انقلاب می توانند این کار را انجام دهند.

عدم موفقیت آقای روحانی، نداشتن روحیه انقلابی و دور شدن از اصول و آرمان های انقلاب است. متأسفانه یک طیف از نیروهای درون نظام آرام آرام از آرمان ها فاصله گرفتند و هرچه این فاصله بیشتر شد مردم بیشتر آسیب دیدند. لذا جمهوری اسلامی ایران از ابتدای انقلاب تاکنون بالاترین سطح مذاکره و حضور در پهنه سیاست بین الملل را داشته و هنوز هم ادامه دارد.