امتیازات خاص رئیس جدید دستگاه قضایی چیست؟

جریان انقلاب و به خصوص رسانه‌های جبهه انقلاب به نظر می‌رسد که همانند دوره آقای رئیسی در قوه قضاییه باید از اژه ای حمایت کنند چون ممکن است برخی صرفا از جنبه علاقه‌مندی‌های سیاسی از آقای رئیسی حمایت می‌کردند

کد خبر: ۲۱۷۳۳۲

تاریخ: ۱۲ تير ۱۴۰۰ - ۱۴:۱۸

به گزارش شهدای ایران، مهدی جهان تیغی: با رفتن چهره‌ای محبوب همانند آیت الله رئیسی از قوه قضاییه که در مدت کوتاه ریاستش در این قوه توانست با کار جهادی شروع کننده یک تحول بزرگ در قوه قضاییه و افزایش قابل توجه رضایت مردم شود، طبیعی است که پرسش درباره چشم انداز قوه قضاییه در دوره حجت الاسلام اژه‌ای دغدغه مهمی در میان فعالین اجتماعی و سیاسی محسوب می‌شود.

به نظر می رسد بنا به شواهدی که در ذیل می‌آید، اژه‌ای حتی می‌تواند موفقیت‌های بیشتری از آیت الله رئیسی را در قوه قضاییه رقم بزند.

یک: حجت الاسلام اژه‌ای در سالهای گذشته نیز همواره یکی از گزینه‌های مطرح در قوه قضاییه بوده و نام او همواره همتراز روسای قوه قضاییه در این نهاد و میان متخصصین شناخته میشده است. معروف است که چندین سال است که بار مهمی از امور اجرائی و تخصصی قوه قضاییه برعهده اژه ای است. بنابراین می‌توان گفت اژه ای سالهاست که یک رئیس بالقوه ریاست قوه قضاییه بوده است.

دو: اژه‌ای سابقه قضاوت های مهم در کارنامه خود دارد. او عملا یک قاضی تمام عیار محسوب می‌شود و از این باب از برخی از روسای قوه قضاییه که سابقه میدانی قضاوت کردن و قاضی بودن به معنای عام آن را نداشتند، یک امتیاز ویژه محسوب می‌شود.

سه: اژه‌ای علاوه بر این در اوج حوادث امنیتی دهه شصت، نماینده قوه قضاییه در وزارت اطلاعات بوده و علاوه بر آن در دهه هشتاد سابقه وزارت اطلاعات در کابینه دولت نهم را نیز در کارنامه دارد. آشنایی با امور امنیتی و اطلاعاتی علاوه بر اینکه به جامعیت شخصی و مدیریتی اژه ای کمک می‌کند، در اثربخشی درست قوه قضاییه در امور امنیتی و گره گشایی از پرونده های مهم امنیتی سطح بالا نیز بسیار مهم خواهد بود. ضمن اینکه این سابقه خاص اژه ای نیز از امتیازات ویژه او محسوب می‌شود که دیگر روسای قوه قضاییه همانند او را در کارنامه خودشان نداشته‌اند.

چهار: سابقه سخنگویی در قوه قضاییه و تجربه موفق اژه ای در ارتباط با رسانه‌ها در کنار قوت ادبیات گفتاری او سبب می‌شود که قوه قضاییه در عالی‌ترین سطح خود یک زبان گویا داشته باشد. اژه ای می‌تواند دوران جدیدی از پیوند حرفه‌ای قوه قضاییه با افکار عموی را را رقم بزند که بالاتر از جنبه تبلیغاتی، اقناع‌سازی نیز در آن به صورت جدی دیده شود.

پنج: اژه ای، قوه قضاییه‌ای را از آقای رئیسی تحویل گرفته که اولا سرمایه اجتماعی مناسبی کسب کرده و همچنین سند تحول قضاییه که این قوه را در مسیر تعالی قرار داده، آماده شده در اختیار او قرار دارد. گرچه این طرح راهبردی در آغاز راه است ولی روی ریل اجرایی قرار گرفته و او باید فقط اجرای دقیق و جامع این طرح را مدیریت و در صورت امکان رسیدن به اهداف آن را سرعت بیشتری ببخشد. ضمن اینکه خود او نیز از موثرین و از آگاه ترین افراد در تدوین و تنطیم سند تحول قضائی بوده است.

شش: از عصبانیت کم سابقه ضدانقلاب از ریاست اژه ای بر قوه قضاییه و تجربه موفق در ایستادگی در برابر فشارهای سیاسی داخلی و خارجی منجمله پرونده مهدی هاشمی در دهه شصت، کرباسچی در دهه هفتاد، پرونده‌های مربوط به فتنه گران در دهه هشتاد و مقابله همزمان با جریان انحرافی، مواجه محکم با غرب گرایان داخلی در دهه نود و همچنین سربلند بودن از مبارزه با پرونده های مفاسد اقتصادی بزرگ در طول سی سال اخیر، نشانه‌های جدی بر امید داشتن به اژه ای محسوب می‌شود.

هفت: جریان ارزشی و به خصوص رسانه‌های جبهه انقلاب به نظر می‌رسد که همانند دوره آقای رئیسی در قوه قضاییه باید از اژه ای حمایت کنند چون ممکن است برخی صرفا از جنبه علاقه‌مندی‌های سیاسی از آقای رئیسی حمایت می‌کردند ولی مساله قوه قضاییه یک نهاد مهم و استراتژیک است که بخش مهمی از سرنوشت انقلاب اسلامی نیز به آن گره خورده است. ضمن اینکه آیت الله رئیسی در حالی ریاست قوه قضاییه را تحویل گرفت که قبل از آن به خاطر تحولات سیاسی که پشت سرگذاشته بود، تبدیل به یکی از چهره‌های محبوب جامعه شده بود؛ اما آقای اژه ای برخلاف رئیسی در شرایط سیاسی و فرهنگی مشابه او برای قضاوت شدن و دیده شدن بیشتر از طرف مردم قرار نگرفته است. شاید به همین دلیل در حال حاضر اژه ای بیش از آقای رئیسی در آغاز ریاست قوه قضاییه نیازمند پشتیبانی رسانه‌ها و موثرین جبهه انقلاب است و البته شرط مهم این حمایت نیز ادامه مسیر مدیریت جهادی آیت الله رئیسی، توسط اژه ای در قوه قضاییه است.