انسان چگونه عاقبت به خیر می‌شود؟

آن چیزی که به انسان مؤمن داده شده و توقع دارد که خدا آن را از او نگیرد "ایمان به خدا و پیامبر(ص) و معرفت و توجه به اهل بیت(ع)" است و از خدا می خواهیم که این نعمت را برای ما تثبیت کند.

کد خبر: ۲۲۶۱۶۴

تاریخ: ۱۱ اسفند ۱۴۰۰ - ۰۷:۴۸

به گزارش شهدای ایران، به نقل از تسنیم، آیت‌الله سیدمحمد سعیدی در دیدار جمعی از خیران آستان مقدس فاطمی که در سالن محراب حرم مطهر بانوی کرامت انجام شد، اظهار داشت: قدر و منزلت هر کسی به چیزی است که به آن دل خوش و افرادی است که با آنها مأنوس است.

وی افزود: نعمت دلخوش بودن به زیارت اهل بیت(ع) و انس با حرم و زیارت اهل بیت(ع) قدر و منزلت انسان زائر را نشان می‌دهد و اگر این زائر بداند با زیارت جایگاهش در بهشت خواهد بود به هیچ قیمتی نمی‌خواهد این جایگاه را از دست بدهد.

تولیت حرم حضرت معصومه(س) بیان کرد: زائر حضرت معصومه سلام الله علیها باید دغدغه گرفته شدن این نعمت را داشته باشد و از خدا بخواهد که نعمت معیت با اهل بیت(ع) را از او نگیرد.

عضو مجلس خبرگان رهبری ادامه داد: گرفته شدن نعمت همراهی و خدمت به اهل بیت(ع) را زیان‌بارترین خسران زندگی است، همانطور که شیطان که از مقربان درگاه خداوند بود با یک خطا از این مسیر رانده شد هیچ تضمینی برای ما هم وجود ندارد که همیشه در صراط مستقیم باقی بمانیم بلکه ممکن است با یک خطا و کوتاهی این نعمت از ما گرفته شود.

امام جمعه قم با اشاره به اهمیت زیارت کریمه اهل بیت(س) گفت: امام رضا(ع) آدابی را برای زیارت حضرت معصومه(س) ذکر کرده اند که زائر چطور شروع به زیارت کند و کجا بایستد، امام هشتم(ع) متن زیارتنامه حضرت معصومه (س) را به سعد اشعری تعلیم فرمودند و معارف زیادی را در این زیارتنامه برای ما بیان کرده‌اند.

آیت الله سعیدی افزود: آن چیزی که به انسان مؤمن داده شده و توقع دارد که خدا آن را از او نگیرد "ایمان به خدا و پیامبر(ص) و معرفت و توجه به اهل بیت(ع)" است و از خدا می خواهیم که این نعمت را برای ما تثبیت کند و نعمت‌های دیگری که هنوز به ما نداده است از جمله نعمت ظهور را نیز به ما عطا کند.

تولیت حرم حضرت معصومه(س) خاطرنشان کرد: ارتباط با خدا و اهل بیت(ع) از نعمت‌های مهمی است که به ما عطا شده است، نعمت معیت و همراهی با اهل بیت(ع) همان صراط مستقیمی است که هر روز بارها در نماز از خدا می خواهیم و انسان مؤمنی که به زیارت حرم اهل بیت(ع) مشرف شده همواره می ترسد که این نعمت از او گرفته نشود.