ازدواجی از جنس نور

دهم ربیع‌الاول سالروز ازدواج آسمانی پیامبر(ص) و خدیجه(س) بر مبنای معیارهای الهی، اخلاق و صداقت است، ازدواجی که معیارهای مادی در آن نقشی نداشت.

کد خبر: ۲۴۵۶۷۶

تاریخ: ۲۴ شهريور ۱۴۰۳ - ۱۴:۵۳

به گزارش شهدای ایران ، دهم ربیع الاول مصادف با سالروز ازدواج رسول خدا حضرت محمد(ص) و حضرت خدیجه(س) است. برخی سن و سال حضرت خدیجه(س)، که برترین بانوی روزگار خویش بود را ۲۶ و ۲۸ سال نوشته‌اند، اما مشهورترین دیدگاه، همان است که ایشان به هنگام ازدواج با پیامبر ۴۰ بهار از عمرش می‌گذشت.

در احادیث منابع شیعه و اهل سنت آمده است که حضرت خدیجه(س) بنت خویلد بن اسد، در دانش و اطلاع به کتب زمان خود معروف بوده است.

او از زنان قریش بوده و علاوه بر کثرت اموال و املاک، به عقل و کیاست نیز بر دیگران برتری داشت و در آن زمان او را «طاهره»، «مبارکه»، «سیده نسوان» و «ملکه بطحاء» می‌نامیدند.

در آن زمان که مردم مکه، از راه تجارت امرار معاش می‌کردند، خدیجه نیز از آنجا که از ثروتمندان مکه و کارهای تجارتی می‌کرد و چندین شتر در دست کارگزاران او بود که در اطراف کشورهایی مانند شام، مصر و حبشه، رفت و آمد و داد و ستد داشت، وقتی آوازه درستی، امانتداری و خوش خلقی حضرت محمد(ص) را شنید، در پی مذاکراتی که با ابوطالب، عموی آن حضرت کرد «محمد امین» را در کاروان تجارتی خود، در امور مربوط به داد و ستدهایش انتخاب کرد و از آن پس پیامبر گرامی اسلام در دوران جوانی در سفرهای تجارتی برای حضرت خدیجه سود فراوانی به دست آورد.

خدیجه از علمای دیگر یهود و نصاری نیز سخنانی در تأیید نبوت پیامبر شنیده بود و از همه مهم‌تر در سفر بازرگانی آن حضرت به سرزمین شام از طریق غلامش «میسره» که همراه کاروان بود، اطلاعات زیادی از کرامات و معجزات آن بزرگوار شنیده و بر عشق و ایمانش افزوده بود.

ابوطالب در مراسم ازدواج پیامبر اسلام و خدیجه که در حضور خویلد (پدر خدیجه) و عمرو بن اسد (عموی خدیجه) برگزار شد، خطبه ازدواج را چنین خواند: «سپاس پروردگار کعبه؛ او که ما را از نسل ابراهیم و فرزندان اسماعیل قرار داد و در حرم امن خود ساکن ساخت. او ما را حاکمان خود قرار داد و به سرزمینی که در آن هستیم، برکت بخشید. فرزند برادر من (محمد بن عبدالله) کسی است که هیچ مردی از قریش همسان و همسنگ او نیست، از همگان برتر است و در بین آفریدگان خداوند همتایی ندارد. او اگر چه مال و دارایی چندانی ندارد، ولی مال همچون سایه‌ای گذرا و نابود شونده است. آنچه مهم است این است که او به خدیجه اشتیاق دارد و خدیجه نیز به او مشتاق است. پس او را به ازدواج محمد در آورید و مهریه او بر عهده من است؛ هر مقدار و هر وقت که درخواست کنید تقدیم‌تان می‌کنم و سوگند به پروردگار این خانه (کعبه) که محمد (از نعمت‌های خداوند) بهره‌ای فراوان دارد؛ دین او همه جا گسترده شده و بینش (نظر) او کامل و بدون عیب است.»

خداوند دو پسر به نام‌های قاسم و عبدالله که به آن‌ها طیب و طاهر هم می‌گفتند، و چهار دختر به نام‌های ام کلثوم و زینب و رقیه و فاطمه(س) به آن بزرگواران عطا فرمود.

در کرامات و بزرگواری این بانوی با فضیلت همین بس که مادر فاطمه زهرا(س) بوده است که مدت بیست و چهار سال با پیامبر(ص) زندگی کرد و تا زمانی که زنده بود پیامبر(ص) همسر دیگری اختیار نکردند.

در باب فضایل حضرت خدیجه(س)

از احادیث مشهور میان شیعه و اهل سنت این حدیث است که پیغمبر(ص) فرمود: از مردان گروه زیادی به کمال رسیدند و از میان زنان فقط ۴ زن به کمال رسیدند: آسیه دختر مزاحم، زن فرعون، مریم دختر عمران، خدیجه دختر خویلد و فاطمه دختر محمد.

و در تفسیر عیاشی از امام باقر(ع) از رسول خدا(ص) روایت شده که فرمودند:در شب معراج چون بازگشتم از جبرئیل پرسیدم: ای جبرئیل آیا حاجتی داری؟گفت:حاجت من آن است که خدیجه را از طرف خدای تعالی و از جانب من سلام برسانی.

در کشف الغمة از علی(ع) روایت کرده که روزی رسول خدا(ص) در پیش زنان خود بود و در این هنگام نام خدیجه برده شد آن حضرت گریست، عایشه گفت: این چه گریه‌ای است که برای پیرزنی از بنی اسد می‌کنی؟

حضرت با ناراحتی فرمودند: او هنگامی مرا تصدیق کرد که شما تکذیبم کردید، و به من ایمان آورد وقتی که شما به من کافر بودید و برای من فرزند زایید که شما عقیم ماندید. عایشه گوید: از آن پس هرگاه می‌خواستم به نزد رسول خدا(ص) تقرب جویم به وسیله نام خدیجه تقرب می‌جستم.

*ایسنا