روایتی از مناجات امام زين العابدين(ع) با خدا

هرگز هرگز، ای طاووس! با من سخن از پدر، مادر و جدم نگو. خداوند بهشت را براى كسى آفريده كه فرمانش را ببرد، گرچه غلامی از حبشه باشد؛ و جهنّم را براى كسى خلق كرده كه او را نافرمانى كند، گرچه قريشى نسب باشد.

کد خبر: ۲۶۲۰۵۰

تاریخ: ۳۱ تير ۱۴۰۴ - ۱۰:۲۷

به گزارش شهدای ایران ، طاووس يمانى نقل مى‌كند كه امام سجاد«ع» را در طواف ديدم که پس از نماز عشاء تا سحر مشغول مناجات و استغفار بود و به قدرى گريست تا آن كه سستى بر او غلبه كرد و حالت مدهوشی بر ایشان عارض شد.

وقتى سر حضرت را از زمين بلند كردم، به من اعتراض كردند که چرا مانع مناجاتم شدی؟ گفتم: آقا! شما كه پسر حسين«ع» و فرزند فاطمه«ع» و رسول خدا«ص» هستيد، اين طور استغفار مى‌كنيد، پس ما که گناهکاریم بايد چه كنيم‌؟

امام سجاد«ع» فرمودند:
« هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ يَا طَاوُسُ دَعْ عَنِّي حَدِيثَ أَبِي وَ أُمِّي وَ جَدِّي خَلَقَ اللَّهُ الْجَنَّةَ لِمَنْ أَطَاعَهُ وَ أَحْسَنَ وَ لَوْ كَانَ‏ عَبْداً حَبَشِيّاً وَ خَلَقَ النَّارَ لِمَنْ عَصَاهُ وَ لَوْ كَانَ قُرَشِيّاً»

سپس فرمودند: مگر كلام خداوند تعالى را نشنيده‌اى كه فرمود:

«فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلا أَنْسابَ‏ بَيْنَهُمْ‏ يَوْمَئِذٍ وَ لا يَتَساءَلُونَ»2

وقتى كه در شيپور دميده شود، آن روز ديگر هيچ نسبتى بينشان نخواهد بود و از نسبشان سؤالى نخواهد شد.

به خدا قسم فردا هيچ چيزى به كار تو نمى‌آيد، مگر ذخیره‌ای از عمل شايسته‌ات كه تو خود آن را از پيش فرستاده باشى!

کتاب شرح و تفسیر دعای کمیل- آیت‌الله العظمی مظاهری- ص ۲۴۲.