ماجرای جالب پژو ۴۰۴ آیت‌الله خامنه‌ای!

در سال ۱۳۵۶، پس از آن‌که ساواک خراسان آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای را به ایرانشهر تبعید کرد، جمعی از یاران نزدیک و مبارزان مذهبی یک دستگاه پژو ۴۰۴ را به نام ایشان ثبت و مخفیانه به ایرانشهر بفرستند. در ادامه روایتی از نتیجه این تصمیم را می‌خوانید.

کد خبر: ۲۶۶۱۸۶

تاریخ: ۲۴ آبان ۱۴۰۴ - ۱۵:۱۷

به گزارش شهدای ایران به نقل از فارس، در سال ۱۳۵۶، پس از آن‌که ساواک خراسان آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای را به ایرانشهر تبعید کرد، جمعی از یاران نزدیک و مبارزان مذهبی در تهران تصمیم گرفتند در غربت، یار تبعیدی خود را تنها نگذارند. احمد قدیریان، با کمک شهید محمدصادق اسلامی توانست یک دستگاه پژو ۴۰۴ را به نام آیت‌الله خامنه‌ای ثبت و مخفیانه به ایرانشهر بفرستد. این خودرو در روزهای حضور آیت‌الله خامنه‌ای در تبعید، وسیله‌ای برای رفت‌وآمد و تبلیغ پیام انقلاب در شهرها و روستاهای اطراف شد و اندکی پس از رهبری، در آبان ۱۳۶۸ به رهبر معظم انقلاب بازگشت.

در سال ۱۳۶۸به هنگام رهبری آقا، در آبان‌ماه، فردی ملبس به لباس روحانی به خیابان آذربایجان، کوچه شهید کشوردوست مراجعه و تقاضای دیدار با آقا را می‌نماید. از وی سؤال می‌شود کار شما چیست؟ می‌گوید: این وسیله نقلیه، پژوی ۴۰۴ به شماره ۵۳۲۸۷ طبق سؤال از راهنمایی و رانندگی به نام حضرت آیت‌الله خامنه‌ای می‌باشد و من این وسیله نقلیه را در خیابان بوذرجمهری به یک بنگاه معاملاتی به مبلغ یکصد و هفتاد و پنج هزار تومان فروخته‌ام و قرار است به محضر بروم، ولی سند ندارم؛ لطفا به ایشان اطلاع دهید تا در این مورد اقدام فرمایند.

آقا فرمودند: به آقای قدیریان اطلاع دهید برود مسئله را بررسی کند. جریان به بنده اطلاع داده شد؛ پس از پیگیری قضایا متوجه شدم این ماشین پژوی سفیدرنگ همان پژوی خریداری شده سال ۱۳۵۶ مربوط به زمانی است که آقا به ایرانشهر تبعید شده بودند. چون صاحب ماشین در خیابان کشور دوست معطل بود، بالاخره رسیدی از ایشان گرفته، و مبلغ مورد درخواست به وی داده شد و ماشین به داخل محوطه بیت آورده شد.

به رهبر معظم انقلاب اطلاع داده شد که وسیله نقلیه حضرتعالی به هنگام تبعید، به داخل محوطه آورده شده است. ایشان قدری به ماشین نگاه کردند و به یاد ۱۲ سال قبل خود و تبعید در ایرانشهر افتادند و سوار ماشین شدند و چند دقیقه رانندگی کردند که برای همه ما جای خوشحالی بود.

[ایشان] فرمودند: «مدتی از انتقال ماشین به مشهد گذشته بود. من متوجه شده بودم که این ماشین مربوط به من است. قرار شد این ماشین را به مبلغی بفروشم. بالاخره به شخصی فروختم. مبلغ ۵۰.۰۰۰ ریال (پنجاه‌هزار ریال) نقد و بقیه را ماهیانه بدهند که فقط همان مبلغ اولیه به من رسید و از مابقی هیچ خبری نشد تا آن روز که وسیله را آوردند.»

منبع: کتاب «خاطرات حاج احمد قدیریان»