چه شد که امام در بازگشت به کشور به بهشت زهرا(س) رفتند؟

بعد از فرار شاه از کشور، امام از بازگشت قریب الوقوع خود به کشور خبر دادند. شور و شوقی میان مردم حاکم بود و همه خود را برای بازگشت ایشان آماده می کردند.

کد خبر: ۲۶۸۹۶۵

تاریخ: ۱۸ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۴:۲۶

به گزارش شهدای ایران به نقل از جماران، مرحوم صادق طباطبایی از همراهان نهضت امام‌ خمینی(س) در بخشی از خاطرات خود به موضوع بازگشت امام به کشور اشاره کرده و آن را اینگونه روایت کرده است:

امام خمینی در پاسخ‌ به‌ سو‌ال‌ خبرنگاران‌ که‌ چه‌ موقع‌ به‌ ایران‌ باز خواهید گشت‌ می‌ گفتند هر‎ ‎‌وقت‌ صلاح‌ باشد. ساعاتی‌ پس‌ از خروج‌ شاه‌ از ایران‌ (26 دی) امام‌ یک‌ بیانیه‌ سه ماده‌ ای‌‎ ‎‌صادر و اعلام‌ کردند که‌ بازگشت‌ من به‌ ایران‌ در اولین‌ فرصت‌ مناسب‌ انجام‌‎ ‎‌خواهد شد.‌ چند روز بعد در 30 دی امام‌ طی‌ پیامی‌ خطاب‌ به‌ ملت‌ ایران‌ اعلام‌ کردند‎ ‎‌که‌ ان‌ شاء الله ‌تعالی به زودی‌ به‌ شما می‌ پیوندم تا در خدمت‌ شما باشم.‌ شبی‌ که‌ امام‌ این‌ تصمیم‌ خود را اعلام‌ کردند، بعد از نماز مغرب‌ و عشا بود که‌ به‌‎ ‎‌اتاق‌ آمدند و توسط‌ حاج‌ مهدی‌ عراقی‌ دوستان‌ را دعوت‌ کردند. از کسانی‌ که‌ در آن‌‎ ‎‌جلسه‌ بودند این‌ آقایان‌ را به‌ یاد دارم: سید احمد آقا، مرحوم‌ اشراقی، موسوی‎ ‎‌خوئینی‌ها، فردوسی‌پور، دکتر یزدی، دکتر حبیبی‌ و قطب‌زاده و آقای محمدعلی‌‎ ‎‌صدوقی.‌

‌‌امام‌ در آن‌ جلسه‌ عنوان‌ کردند که‌ من‌ به‌ ذهنم‌ رسیده‌ است‌ که‌ دیگر موقعش‌ رسیده‌‎ ‎‌که‌ برگردیم‌ ایران‌ و ما کاری‌ اینجا نداریم. زودتر برویم‌ و مردم‌ را ببینیم‌ و کارهایمان‌ را‎ ‎‌در داخل‌ کشور انجام‌ بدهیم. و سپس‌ نظر حاضران‌ را پرسیدند، پس‌ از سخن‌ امام‌ ‎‌حالت‌ عاطفی‌ شدیدی‌ بر همه‌ حاکم‌ شد بخصوص‌ مرحوم‌ عراقی‌ دچار التهاب‌ روحی‌‎ ‎‌شد و اشک‌ در چشمش‌ حلقه‌ زد، البته‌ امر غیر منتظره‌ای‌ نبود و همه‌ در انتظار چنین‌‎ ‎‌روزی‌ بودیم. ولی‌ به‌ هر حال‌ تصمیم‌ مسرت‌ بخش‌ و در عین‌ حال‌ قابل‌ ملاحظه‌ای‌ بود.‎ ‎همه‌ گفتند مصلحت‌ را شما بهتر می‌دانید.‌

‌‌بعد از آن‌ بحث‌ شد که‌ بعد از ورود به‌ مهرآباد چه‌ کنیم. پیشنهاد داده‌ شد که‌ برویم‌ ‎‌مجلس‌ شورای‌ ملی. امام‌ گفتند به‌ آنجا برویم‌ که‌ به‌ آن‌ مشروعیت‌ بدهیم؟ عده‌ای‌ هم‌‎ ‎‌گفتند مجلس‌ جای‌ کوچکی‌ است‌ و جایی‌ است‌ که‌ نمایندگان‌ شاه‌ آنجا بودند و در شأن‌‎ ‎‌امام‌ نیست. به‌ این‌ جمع‌بندی‌ رسیدیم‌ که‌ امام‌ ابتدا بروند دانشگاه‌ تهران‌ که‌ جایگاه‌ و‎ ‎‌پایگاه‌ مبارزات‌ سیاسی‌ و نیز محل‌ تحصن‌ آقایان‌ علمای‌ شهرستان‌هاست‌ و بعد هم‌ به‌‎ ‎‌بهشت‌ زهرا و در آنجا امام‌ در حضور خانواده‌ شهدا سخنرانی‌ کنند. بحث‌ و گفتگو شد‎ ‎‌که‌ باید کمیته‌ تدارکات تشکیل‌ بشود و مقدمات‌ کار را فراهم‌ و شرایط‌ و امکانات‌ را‎ ‎‌بررسی‌ کنند. مرحوم‌ اشراقی‌ گفت‌ به‌ لحاظ‌ امنیت‌ بهتر است امام‌ با هلیکوپتر به‌‎ ‎‌بهشت‌‌زهرا بروند. امام‌ پاسخ‌ دادند: من‌ از روی‌ سر مردم‌ حرکت‌ کنم؟ نه‌ با ماشین‌‎ ‎‌می‌رویم.‌

‌‌از لحظه‌ای‌ که‌ این‌ پیشنهاد داده‌ شد تا لحظه‌ عملی‌ شدن‌ آن‌ حدود دو هفته‌ طول‌‎ ‎‌کشید. بعداً که‌ به‌ دستور بختیار فرودگاه ها بسته‌ شد، جلسه دیگری تشکیل‌ شد.‌‎‌

برشی از کتاب خاطرات سیاسی اجتماعی دکتر صادق طباطبایی؛ ج 3، ص 202-203.