کامبیز دیرباز در گفتگو با شهدای ایران:

تنها درخواست «کامبیز دیرباز» از جانبازان

کامبیز دیرباز از تجربه خود از بازی در فیلم های جنگی و مواجه شدن با صحنه های بازسازی شده جنگ که می رسد می گوید؛ با اینکه می دانستیم همه این صحنه ها غیر واقعی است بازهم می ترسیدیم ولی، افرادی مانند شهدا و جانبازان بودند که در میدان واقعی بدون ترس رشادت و از کشور دفاع کردند.

کد خبر: ۲۷۷۳۳

تاریخ: ۱۹ بهمن ۱۳۹۲ - ۱۴:۴۳

بازیگر نقش مجید سوزوکی در اخراجی های یک گفت: در فیلم دوئل و اخراجی ها صحنه هایی وجود داشت که می ترسیدم با وجود اینکه، می دانستم همه این صحنه ها فیلم است و قرار نیست خطری ما را تهدید کند با این وجود هنوز هم می ترسیدیم.

کامبیر دیرباز در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی و هنری پایگاه خبری شهدای ایران، افزود: در فیلم اخراجی های یک، هنگامی که به صحنه حمله شیمیایی عراق و ورود به روستایی که مورد حمله قرار گرفته بود شدیم و دیدم همه افراد خشکشان زده است، به شدت ترسیدیم و گمان بردیم محال است که چنین چیزی در واقعیت رخ داده باشد ولی، با دیدن جانباران شیمیایی و نشستن پای درد و دل آن ها امروز درک می کنم که این مردان چه رشادت ها و بزرگ مرد هایی را در طول دوان دفاع مقدس از خود برای آسودگی ما نشان داده اند.

وی با اشاره به اینکه برخی جوانان بازیگران را الگو و ملاک عمل خود قرار می دهند در حالی که، الگوی واقعی جوانان این کشور جانبازان و رزمندگان دفاع مقدس هستند، خاطرنشان کرد: حضور و دیدار با جانبازان از سوی هنرمندان تلنگری است که یادمان بیندازد در گوشه ای از این شهر و شهرهایمان، هستند مکان ها و انسان هایی که پرچم کشور را بالا نگاه داشتند و آن را امروز در اختیار جوانان این کشور قرار داده اند تا آن را بالاتر ببرند.

دیرباز، با بیان اینکه همواره به دنبال آن بوده است که تجربه های جدیدی را به مجموع تجربیات خود اضافه کند، گفت: ورودم به عرصه سینما به آن دلیل بود که دنبال آدم شدن بودم، یکی از دلایلی که بازیگری را انتخاب کردم کسب همین تجربه بود، می خواستم آدم های بزرگ و انسان های ارزشمندی را که خودم دوست دارم بگردم و پیدا کنم ولی، امروز دریافته ام کاری که جانبازان، خصوصا جانبازان شیمیایی در 30 سال پیش به انجام رسانده اند به چه اندازه سخت و مردانه بوده است و از آن ها می خواهم که ما را در راهی که در پیش داریم دعا کنند.

بازیگر سینمایی دوئل ونابرده رنج، با بیان اینکه در دوران جنگ تحمیلی هشت ساله بوده است و از جنگ صدای آژیر قرمز را درک کرده است، یادآورشد: در آن زمان که با صدای آژیر قرمز دنبال پناهگاه برای در امان ماندن از موشک ها و بمب های دشمن بودیم مردمی از همین سرزمین کار بزرگ و جسورانه ای انجام دادند و سینه های خود را در مقابل هجمه دشمن ستبر کردند و با غیرتی مثال زدنی از کشور و مردم دفاع کردند که این ایثار با هیچ حرکت و جمله ای قابل قدردانی نیست.

دیرباز، وضعیت رسیدگی به جانبازان و خانواده های شاهد را در قیاس با کشورهای دیگر کافی ندانست و افزود: در آمریکا و کشورهایی که سربازانشان درجنگ حضور داشته اند مورد احترام و رسیدگی بسیار بالایی هستند و خدمات بسیار زیادی به آن ها داده می شود که می توان با استفاده از این تجربیات، خدمات بیشتری به خانواده های رزمندگان و جانبازان دوران دفاع مقدس ارایه کرد.

وی در پاسخ به این سوال که اگر بخواهد مطلبی را به جانبازان بگوید، آن مطلب چه خواهد بود تنها به جمله " جانبازان ، ما را دعا کنید" بسنده کرد.