انتظارات یک جانباز از مسئولان شهری

یک ایثارگر عرصه دفاع‌مقدس گفت: انتظار داریم امکان دسترسی به خدمات شهری و درمانی برای جانبازان آسان‎تر باشد.

کد خبر: ۳۰۶۱۴

تاریخ: ۱۱ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۰:۱۰

به گزارش شهداي ايران،  "علی طاهری" در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) منطقه زنجان، اظهار کرد: با شروع جنگ تحمیلی و احساس تکلیف در قبال دفاع از کیان کشور و همچنین به دستور بنیانگذار کبیر انقلاب، امام خمینی(ره)، همچون سایر رزمندگان بر خود وظیفه دانستیم که در جبهه دفاع حق از باطل حاضر شویم.اولین حضورم در جبهه در سن 18 سالگی‎ بود. آنچه در جبهه‎های ایران موج می‌زد، نیروی معنویت و روحیه ایثار و از خودگذشتگی سربازان اسلام بود و همین عامل ‎توانست آن‎ها را در راه عقیده‎ای که دارند علی‌رغم همه سختی‎ها و کمبودها قدرتمندتر از قبل حفظ کند.

این جانباز در خصوص نحوه مجروحیتش، گفت: یکسال پس از اولین حضورم در جبهه طی عملیات رمضان (سال 61 ) مجروح و در بیمارستان متوجه شدم برای همیشه باید روی ویلچر بنشینم و پاهایم از این به بعد چرخ‎های ویلچرم خواهند بود.دفاع از آرمان‎های دینی و حفظ مرزهای کشورم آنقدر برایم مهم بود که از این حادثه ناراحت نشدم و قطعاً اگر بار دیگر کشورم و مواضع دینی آن مورد هجوم بدخواهان قرار بگیرد، با تمام توان در مقابل دشمن می‎ایستم.

این ایثارگر با تاکید بر اینکه جانبازان بی‎منت از جان خود در جبهه‎ها گذشتند، گفت: با توجه به اینکه در حال حاضر شاهد هجمه و در برخی موارد رسوخ فرهنگ غربی در بدنه فرهنگ غنی اسلامی هستیم و جوانان قشر آسیب‌پذیر در این حوزه هستند،انتظار داریم همه اقشار جامعه به ویژه جوانان قدر نظام دینی کشور را بدانند و این وظیفه سنگین پدرها و مادرها و بزرگ‌ترهایی است که در پیروزی انقلاب و جنگ نقش داشتند و حالا با یادآوری خون‎های ریخته شده و دست و پاهای جا مانده در میدان جنگ، جوانان را با این ارزش‎ها آشنا کنند.

طاهری با اشاره به نقش مؤثر رسانه‎ها در این حوزه،خاطرنشان کرد: رسانه‎ها به جای پرداختن به مسایل حزبی و گروهی که چیزی جز چند دسته شدن افکار جامعه، پیامدی ندارد تلاش کنند برنامه‎های خود را در راستای حفظ دستاوردهای انقلاب و جنگ معطوف کنند زیرا آشنایی با تاریخ غنی نظام اسلامی می‎تواند آن را در برابر هجمه‎های بیگانگان بیمه کند.

وی با انتقاد از مناسب‎سازی نشدن محیط شهری، خاطرنشان کرد: کدام باجه خودپرداز بانک وجود دارد که مناسب برای استفاده جانبازان ویلچرنشین باشد و یا کدام بوستان است که یک جانباز بتواند در آن با خانواده خودش که دوشادوش جانباز مشکلات وی را تحمل کرده‎اند و حتی بیشتر از او بار این محدودیت را به دوش کشیده‌اند برای لحظاتی همانند سایر شهروندان تفریح و یا به سادگی تردد کند؟