مرتضی الویری از گم شدن پرونده اش در بنیاد شهید می گوید

پول ندارم جانبازی ام را ثابت کنم!

مرتضی الویری رزمنده داوطلبی بوده است که در 15 سالگی به جبهه ها رفت و به دلیل مهارت در رانندگی لودر، در جهاد سازندگی وقت به عنوان سنگر سازی بی سنگر مشغول به فعالیت شد ولی، اصابت خمپاره ای به کنار لودر و گرفتن موج انفجار سبب شد که او اینک با مشکلات زیادی رو به رو باشد، مشکلاتی که جانباز شناخته نشدنش از سوی بنیاد بر حجم آن افزوده است.

کد خبر: ۳۰۸۶۴

تاریخ: ۱۲ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۴:۳۸

شهدای ایران: رزمنده داوطلب و سنگر ساز بی سنگر دفاع مقدس گفت: به صورت رزمنده داوطلب به جبهه های غرب و جنوب کشور اعزام شدم و درحین فعالیت با لودر، به دلیل اصابت خمپاره دچار مجروحیت اعصاب و روان شدم اما، چون از سوی هیچ سازمان و ارگانی به جبهه نرفتم کسی به غیر از جهاد سازندگی که مستمری 250 هزار تومانی دارویی برایم برقرار کرده است، هیچ حمایتی از سوی نهادها و مراکز دیگر نشده ام.

مرتضی الویری درگفت و گو با خبرنگار اجتماعی پایگاه خبری شهدای ایران، افزود: پس از مجروحیتم به دلیل اینکه نمی دانستم باید چه اقدامی برای اثبات مجروحیت داشته باشم، تا سال ها بعد بازگشت از جبهه، به سراغ مسئولان بنیاد شهید و یگان اعزام کننده خود نرفتم و در این مدت با مشکلات زیادی برای تامین درآمد رو به رو شدم.

وی اضافه کرد: نوع مجروحیتم سبب شد که نتوانم در شرکت های دولتی وخصوصی استخدام شوم و با وجود تلاش هایی که انجام دادم، در این راه موفق نبودم،با این فشارها بود که کم کم برای دریافت کمک از سوی مسئولان بنیاد شهید نسبت به تهیه مدارک خواسته شده از سوی آنان اقدام کردم.

به گفته الویری، با مراجعه به بیمارستان بقایی اهواز موفق به یافتن مدارک خود که پیش از این در بمباران هوایی این بیمارستان از بین رفته بود شده است و آن را برای تکمیل کردن مدارکم در اختیار بنیاد شهید قرار دادم ولی، مسئولان بنیاد گفته اند که این مدرک در پرونده ام نیست و او باید مجددا آن را تهیه کنم.

این رزمنده داوطلب دفاع مقدس، با اشاره به اینکه رفت و آمدها و اطاله رسیدگی به پرونده اش در بنیاد شهید به دلیل بی توجهی مسئولان بنیاد به وضع او، طولانی شده است، گفت: از سوی کمیسیون پزشکی جهاد سازندگی جانبازی 25 درصد ام به تایید رسیده و در کمیسیون های مختلف وزارت جهاد کشاورزی این موضوع محرز است ولی، با ارایه این مدارک به بنیاد شهید آن ها اعلام کرده اند که باید صورت سانحه خود و گزارش های مربوطه بیمارستان را نیز به آن ها بدهم که سال 78 این مدارک را تکمیل شده در اختیار آنان قرار دادم.

وی خاطرنشان کرد: تا سال ها برای بررسی وضعیت و پاسخ بنیاد شهید به درخواست ها و مدارک ارایه شده به بنیاد صبر کردم و 11 سال انتظار کشیدم تا به این درخواست پاسخ داده شود ولی، با توجه به اینکه پاسخی از سوی بنیاد شهید نگرفتم مجدد به آنان مراجعه و در کمال شگفتی دریافتم که برگه بیمارستان بقایی در پرونده ام مفقود و مسئولان بنیاد گفته اند به دلیل نبود این برگه امکان رسیدگی به درخواستم را نداشته اند.

الویری ادامه داد: در همان زمان حتی کد جانبازی نیز از سوی بنیاد شهید در اختیارم قرار گرفت و اعلام کردند که برای پیگیری پرونده ام منتظر بمانم ولی، با مراجعه بعدی ضمن حذف کد جانبازی اعلام کردند که ارایه آن اشتباه بوده است و مرا جانباز نمی دانند که با ارایه توضیح، اعلام کردند که باید برگه بیمارستان اهواز را ارایه کنم تا بتوانند پرونده ام را در کمیسیون پزشکی بنیاد شهید مورد بررسی و ارزیابی قرار دهند.

وی با بیان اینکه هرگز در سال های بعد از جنگ از سوی بنیاد شهید حمایت نشده است، به تبعات ناشی از مجروحیتش اشاره کرد و افزود: هنگامی که به جبهه رفتم فقط 15 سال سن داشتم و روی زمین کشاورزی پدرم کار می کردم و بعد از بازگشت از جبهه پدرم را از دست دادم و با مادرم در خانه ای که به وصیت اوقرار بود به من داده شود به همراه برادران تنی و ناتنی خود زندگی کردم ولی، برادران دیگرم مادرم را به اسایشگاه سالمندان بردند و در حالی که او 80 سال سن داشت با گرفتن امضا از او مدعی شدند که مادرم خانه را به آن ها فروخته و مرا از خانه بیرون انداختند و حق و حقوقم را گرفتند.

وی توضیح داد: هم اینک به همراه همسرم و فرزند شیرخوارم در گرمخانه های شهرداری و مدتی نیز در مهمانسرانی جهاد کشاورزی مستقر و چندی نیز با کمک یک خیر، در منزلی مسکونی اقامت کردیم ولی این بار نیز آواره شده ایم و جایی برای زندگی نداریم.

وی با تاکید بر اینکه حتی توانایی تهیه بلیط برای رفتن به اهواز و جمع آوری دوباره مدارک مجروحیت و بستری خود در بیمارستان بقایی را ندارد، خاطرنشان کرد: درصورتی که بتوانم خود را به اهواز برسانم و این مدرک را که در بیمارستان موجود است بگیرم، مسئولان بنیاد شهید پرونده ام را درجریان قرار خواهند داد و به کمیسیون تعیین درصدی جانبازی می روم و امید وارم با این اقدام بخشی از مشکلات معیشتی که با آن رو به رو هستم را جبران کنم.

این رزمنده داوطلب دوران دفاع مقدس با بیان اینکه تنها چهار ماه دارای سابقه بیمه است گفت: در طول سه سال و نیمی که در جبهه حضور داشتم تلاش کردم حقوقی بابت حضورم در جبه ها دریافت نکنم ولی، امروز با وجود سن زیاد تنها چهار ماه است که زیر پوشش بیمه ایرانیان هستم و سابقه بیمه دیگری ندارم و امیدوارم کسی باشد که صدایم را بشنود و مرا یاری کند.

پایگاه خبری شهدای ایران آماده همکاری با جهاد سازندگی و بنیاد شهید برای حل مشکل این جانباز می باشد.