سيدحميد خادم نبي جانباز بالاي ۷۰درصد:

توشه راهم کم بود جانباز شدم

او اکنون جانباز بالاي ۷۰درصد ضايعه نخاعي از ناحيه گردن است اما با کمک ويلچر برقي هم چون گذشته فعاليت خود را ادامه مي دهد.

کد خبر: ۳۹۹۱۰

تاریخ: ۱۲ خرداد ۱۳۹۳ - ۰۹:۰۱

شهدای ایران: در کلاس هاي قرآني و حوزه فرهنگي و بسيج مسجد فعاليت مي کند و در سال 72 موفق شده است تحصيلات خود را در مقطع ليسانس حقوق قضايي به پايان برساند. نقاشي هنر ديگر اين جانباز است، اگر چه چند سالي است که به دليل مشغله زياد کمي از اين هنر فاصله گرفته است. صحبت را از انگيزه اش براي جبهه رفتن، شروع مي کند و مي گويد: جهاد، دستور الهي است و هنوز هم نسبت به کاري که کردم احساس رضايت و آرامش دارم اگر چه در شبي که مجروح شدم پزشکان من را جواب کرده بودند و مي گفتند که تا صبح بيشتر زنده نخواهم ماند اما در همان لحظات آخر فقط به اين مي انديشيدم که توشه راهم کم است. از او مي پرسيم تا به حال با خود گفته ايد چرا به جبهه رفتيد؟ با اطمينان مي گويد هيچ وقت. با آگاهي در جبهه ها حاضر شدم و به همين دليل احساس پشيماني ندارم.

اين جانباز ادامه مي دهد: شهداي جنگ تحميلي کساني بودند که هر کدام در محيط زندگي خود از نظر اخلاق و رفتار و بسياري از ويژگي هاي جسماني و حتي قدرت بدني تک بودند و همگي با آگاهي به جبهه رفتند؛ بنابراين حتي با وجود بي مهري ها و يا فشارهاي اقتصادي جايي براي پشيماني و متزلزل شدن وجود ندارد. خادم نبي تاکيد مي کند: به جرات مي گويم همين الان اگر خداي نکرده باز هم اتفاقي براي کشور بيفتد و دشمن بخواهد ايران را تهديد کند من و خانواده ام با تمام توان پاي کار خواهيم بود و از نظام اسلامي حمايت مي کنيم. او نه تنها اين گفته را که جوانان امروزي مثل جوانان زمان انقلاب نيستند قبول ندارد بلکه تاکيد مي کند اين جوانان معتقد و آگاه هستند. خادم نبي مي گويد: روحيات جوانان امروز، توجه آن ها به اعتکاف و هيئت هاي مذهبي با آگاهي کامل است. آن ها آگاهانه و به روز عمل مي کنند و اگر اتفاقي براي کشور بيفتد پاي کشور خواهند ماند. صحبت که به شرايط کنوني جامعه مي رسد از ناهمخواني حرف و عمل مسئولان گله مي کند آن هم به دليل آن که اين رفتارهاي متفاوت باعث ناراحتي مردم مي شود. وي مي گويد: مردم فقط از مسئولان انتظار دارند گفته هايشان با اعمالشان همخواني داشته باشد. وقتي مسئولان چيزي بگويند و کار ديگري کنند، ناراحت کننده است و به فهم و درک مردم اهانت مي شود. اين مردم مي دانند که کشور مستقل و عزتمندي دارند و پاي نظام جمهوري اسلامي و ولي فقيه ايستاده اند، مسئولان هم بايد قدر شناس اين مردم باشند.خادم نبي درباره کمک هاي همسرش مي گويد که طي تمام اين سال ها با وجود داشتن 3 فرزند براي پيشرفت او همواره کنارش بوده است.

وي مي گويد: حدود 22 ساله بودم که ازدواج کردم دو سال بعد از جانباز شدن؛ همسرم آن زمان معلم ناشنوايان بود و تا چند سالي هم به شغل خود ادامه داد. ادامه تحصيل و گرفتن مدرک ديپلم و ليسانس را مرهون کمک هاي همسرم هستم. او از روحيات دختران جوان در زمان جنگ هم مي گويد: « اجر همسران جانبازان بيش از آن هاست چرا که ما نمي‌دانستيم ممکن است جانباز شويم اما همسران ما با علم به شرايط جسمي که داشتيم براي ازدواج اعلام آمادگي مي کردند . اصلا آن موقع خانم هايي که اعتقاد پاکي داشتند براي ازدواج با جانبازان پيشقدم مي شدند. حتي همسر يکي از جانبازان مي گفت من نيت کرده ام که جانبازي با سخت ترين شرايط را براي زندگي انتخاب کنم.»

از فعاليت هاي اجتماعي و شخصي خادم نبي مي پرسيم، مي گويد: بيشتر خريد هاي خانه را خودم انجام مي دهم. اما چون کار بيرون از منزل وقت زيادي از من مي گيرد نمي توانم در کارهاي خانه هم سهيم باشم. اما براي کارهاي شخصي مانند وضو گرفتن و استحمام نيازمند کمک همسر و فرزندانم هستم و آن ها هم از هيچ کمکي دريغ نمي کنند. او البته از محدوديت خدماتي که در سطح شهر براي جانبازان در نظر گرفته شده ،گله مند است و مي گويد: از آن جا که در منطقه اي زندگي مي کنيم که مختص جانبازان است نيازهاي ضروري ما فراهم شده است اما متاسفانه در سطح شهر پل ها و پياده رو ها براي جانبازاني که با ويلچر تردد مي کنند و يا جانبازان نابينا امن نيست. با همه اين ها اما خادم نبي فقط از مسئولان مي خواهد که از خط ولايت خارج نشوند و قدر فرصتي را که براي خدمت به مردم در اختيار دارند بدانند. او مي گويد: مسئولان هر چقدر خالصانه تر به مردم خدمت کنند دعاي آن ها براي آخرت مسئولان کارسازتر خواهد بود.
نويسنده: دانش پور