روایتی از آخرین سخنرانی «شهید طهرانی مقدم»

آن كیفیت دعوت و صحبت ها و در پایان این عذرخواهی و حلالیت طلبیدن، همگی بوی وداع می داد. چند وقتی نگذشت كه آن حادثه اتفاق افتاد. او یك نابغه و پدیده بود كه او را نشناختیم.

کد خبر: ۴۶۱۱

تاریخ: ۲۶ آذر ۱۳۹۱ - ۰۰:۰۰

به گزارش گروه اجتماعی پایگاه خبری شهدای ایران سرلشكر پاسدار شهید «حسن طهرانی مقدم» سجایای اخلاقی زیادی داشت كه در اولین برخوردها، همه را به خود جلب می كرد. خاطره زیر از زبان «آیت الله صفرعلی شهسواری» عضو دفتر استفتائات مقام معظم رهبری روایت شده است.

***
حاج حسن آقا جوانی با ایمان و خداجو بود. جدای از همه خصوصیات اخلاقی، من حاج حسن را شاكله ای از ملكات نفسانی دیدم. در رابطه با خصوصیات او، روایتی از امام جعفر صادق (ع) اشاره كنم كه می فرماید: مومن و آن كسی كه ارتباطش با خدا ارتباط عبودیت، بندگی و عرفانی است، از تكه های آهن محكم تر می شود، چون آهن را اگر در كوره قرار دهیم ذوب می شود ولی مومن و آن كس كه ارتباطش كامل است، اگر كشته شود و سپس سوزانده شود، قلبش تغییر نمی كند.

حاج حسن آقا با ایمان والا و ارتباط محكمی كه با خدا داشت، اعتقادش را از آهن محكم تر كرده بود. ایمان به انقلاب و تلاش خستگی ناپذیر برای كشور و ارادتی كه به حضرت امام (ره) و رهبر معظم انقلاب داشت، همان قدرت و استحكام را داشت.

حاج حسن آقا از فرماندهانی بود با نبوغ خاصی از فروتنی و تواضع كه مثل آن را دركس دیگری ندیده ام، طوری با نیروهای زیر مجموعه اش رفتار می كرد كه اگر كسی او را نمی شناخت و به محل كارش می رفت، متوجه نمی شد كه فرمانده چه كسی است و چه كسی زیر دست. بنده وقتی او را در مكه دیدم آنچنان مقید به زیارت، تهجد و خواندن قرآن بود كه واقعاً غبطه می خوردم.

با پیشنهاد حاج حسن آقا یك تست موفق پرتاب موشكی را كه از دستاوردهای جدید خودش بود از نزدیك دیدم. آخرین خاطره من این است كه در مركز تحقیقات، مهمان حاج حسن آقا بودم؛ در این مراسم از بنده خواست دقایقی صحبت كنم، بعد از صحبت بنده او برای حاضران سخنرانی كرد.

حالاتی كه از او در آن مراسم دیدم مخصوصاً صحبت هایشان رنگ و بوی دیگری داشت. بعد از سخنرانی خانواده همین شهدا را به قسمت تحقیقات فراخواند و به آنها گفت: من به شما خیلی زحمت داده ام. من از همه شما خواهران محترم و فرزندانم معذرت می خواهم از اینكه گاهی اتفاق می افتد كه ما یكی دو هفته نمی رسیم به منزل بیاییم. فقط بدانید كه ما در یك شرایط حساس هستیم و باید تا به نتیجه رساندن پروژه هایمان در همین وضعیت باشیم تا انشالله به نتیجه نهایی برسیم، به همین خاطر خواستم از همه شما حلالیت بطلبم.

آن كیفیت دعوت و صحبت ها و در پایان این عذرخواهی و حلالیت طلبیدن، همگی بوی وداع می داد. چند وقتی نگذشت كه آن حادثه اتفاق افتاد. او یك نابغه و پدیده ای بودند كه او را نشناختیم.