خاطره آیت‌الله مهدوی کنی از رحلت حضرت امام(ره)

در روزی که حضرت امام خمینی (ره) رحلت کردند من در خارج از کشور و در بیمارستان بودم ولی در‌‌ همان زمان مداوای بیماری خود را نیمه کاره‌‌ رها کرده و عازم ایران شدم.

کد خبر: ۵۴۱۰۴

تاریخ: ۰۱ آبان ۱۳۹۳ - ۰۹:۱۷

به گزارش شهدای ایران به نقل از فارس، آیت‌الله مهدوی کنی رئیس مجلس خبرگان رهبری چهارشنبه 4 خرداد 1390 قبل از جلسه هیئت رئیسه مجلس خبرگان رهبری طی نشستی که در جمع خبرنگاران برگزار شد به سالروز رحلت بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران اشاره داشت و اظهار داشت: امام شاگردان بسیار خوبی نیز تربیت کردند و همین عامل مهمی در پیروزی انقلاب اسلامی بود.

وی افزود: بزرگان می‌گویند علامت عظمت یک انسان به این است که اگر از میانشان رفت جای خالی آن شخص دیده شود و امام (ره) شخصیتی بود که نمی‌توان به این زودی‌ها نمونه ایشان را پیدا کرد.

آیت الله مهدوی کنی افزود: امام در دورانی که طلبه بوده و مدرس حوزه بودند از روزهایی صحبت می‌کردند که نشان از آرزوهای بلند ایشان برای مردم ایران حکایت می‌کرد. ایشان در‌‌ همان زمان که شاگردانشان بودیم توصیه می‌کردند که خود را برای زمانی که نیاز به روحانی آشنا به مسایل روز است، آماده کنیم.

رئیس مجلس خبرگان رهبری به روش تدریس امام اشاره کرد و افزود: هر آنچه که امام به شاگردانشان درس می‌دادند آن را می‌نوشتند و همین مسئله علت ماندگاری مباحث ایشان در فقه و عرفان و کلام و سایر علوم و معارف دینی شد.

وی با اشاره به استحکام نظام جمهوری اسلامی ایران، گفت: در روزی که حضرت امام خمینی (ره) رحلت کردند من در خارج از کشور و در بیمارستان بودم ولی در‌‌ همان زمان مداوای بیماری خود را نیمه کاره‌‌ رها کرده و عازم ایران شدم.

آیت‌الله مهدوی کنی ادامه داد: وقتی به فرودگاه آمدیم تعداد زیادی از خبرنگاران با این تفکر که بعد از رحلت امام(ره) کشور به هم خواهد ریخت قصد سفر به ایران داشتند و لذا حتی برای پرواز به سمت کشورمان بلیت هواپیما پیدا نمی‌کردیم.

پس از آنکه قرار شد هواپیمایی را به صورت چار‌تر برای ایران اجاره کنیم از سوی رادیو ایران اعلام شد که حضرت آیت‌الله خامنه‌ای به رهبری نظام جمهوری اسلامی ایران تعیین شدند.

وی این خبر را برای خبرنگاران عازم ایران یک آبی بر آتش دانست و گفت: بسیاری حتی پس از این خبر از سفر به ایران منصرف شدند.

وی در ادامه تصریح کرد: این نظام به خاطر تکیه امام به روحانیت و معنویت جریانی است که به این سادگی‌ها آسیب پذیر نیست.