یک آیه قرآن بخوانیم؛ «یک نشانه»

قرآن کتابی است عظیم الشأن که ما معمولا از توجه به آن غافل بوده ایم و قلبی که در آن چیزی از قرآن نباشد، همچون خانه ویران است . روزانه یک آیه از قرآن و نکات پیرامون آن منتشر می شود.

کد خبر: ۵۵۵۵۷

تاریخ: ۱۴ آبان ۱۳۹۳ - ۱۹:۲۴

به گزارش شهدای ایران ، خداوند در سوره یس آیه 41 می فرماید:

اعوذبالله‌من‌الشیطان‌الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

«وَآیَةٌ لَّهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّیَّتَهُمْ فِی الْفُلْکِ الْمَشْحُونِ»

عبرتی دیگر برای آنها آنکه نیاکانشان را در آن کشتی انباشته شده سوار کردیم

***

در تفسیر اطیب البیان آمده است:

وَآیَةٌ لَهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّیَّتَهُمْ فِی الْفُلْکِ الْمَشْحُونِ‏
و نشانه ‏اى دیگر از قدرت بى‏کران پدیدآورنده هستى براى آنان این است که ما نسل و تبار و نیاکان آنان و فرزندانشان را - که اینان از نسل آنانند - بر کشتى‏ هایى که انباشته از بارها و حیوانات و وسایل زندگى بود، سوار کردیم و از غرق شدن در دریا نجات دادیم.
به باور گروهى از مفسّران منظور از این کشتى در آیه، کشتى حضرت نوح است که انباشته از سرنشینان و وسایل مورد نیاز آنان بود و خدا نیاکان این مردم را به وسیله آن نجات داد و از آنان انسانهاى بسارى پدیدار ساخت.
قرآن بدان دلیل از پدران و نیاکان به «ذرّیه» تعبیر مى‏کند که این واژه، از واژه به مفهوم آفریدن است، و خدا فرزندان را از پدران و نیاکانشان آفریده است. به فرزندان نیز بدان جهت که از پدران آفریده مى‏شوند، «ذریّه» و یا نسل مى‏ گویند. به باور پاره‏اى «ذرّیه» به مفهوم کودکان و زنان آمده، و واژه «فُلک» به مفهوم کشتى‏ هاى روان بر امواج آبهاست، و بدان جهت گویى خدا کشتى را براى سفر آنان در دریا، و شتر و دیگر مرکبها را براى جابجایى آنان در خشکى اختصاص مى‏ دهد که این دو گروه از انسانها، از مردان نیرومند و پرتوان براى تلاش و سفر ناتوان ترند و این کار، آنان را بیشتر خسته و فرسوده مى‏ سازد، وگرنه آیه به این مفهوم نیست که این مرکبها ویژه آن دو قشر است و تنها آنان از کشتى‏ ها بهره‏ ور مى‏ گردند.

*تسنیم