فیلمی که احمدرضا عابدزاده را به گریه انداخت

در نشست فیلم «شیار 143» که در غرفه خبرگزاری مهر در نمایشگاه مطبوعات برگزار شد، نرگس آبیار این فیلم را اثری فراجناحی معرفی کرد و تهیه‌کننده نیز تاکید کرد که مردم، مبلغان اصلی فیلم هستند.

کد خبر: ۵۶۰۳۹

تاریخ: ۱۹ آبان ۱۳۹۳ - ۱۵:۱۶

به گزارش شهدای ایران به نقل از مهر، نشست خبری فیلم سینمایی «شیار 143» ظهر امروز دوشنبه نوزدهم آبان ماه با حضور نرگس آبیار کارگردان، قاسمی و ابوذر پورمحمدی تهیه‌کنندگان و گلاره عباسی، سامان صفاری، یدالله شادمانی و زهرا مرادی بازیگران در غرفه خبرگزاری مهر در بیستمین نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاری‌ها برگزار شد.

آبیار در این نشست با تشکر از همراهی خبرگزاری مهر در طول مدت تولید فیلم و پس از آن در سخنانی اظهار کرد: پس از این همه انتظار فیلمی که برگزیده آرای تماشاگران در جشنواره فیلم فجر و جشنواره مقاومت بود، اکران خود را از چهارشنبه 21 آبان ماه آغاز می‌کند. امیدوارم مردم همانطور که در طول جشنواره فجر از ما حمایت کردند، در طول اکران نیز این حمایت خود را ادامه دهند.

در ادامه صفاری بازیگر نقش یونس نیز «شیار 143» را اولین تجربه سینمایی‌اش معرفی کرد و گفت: یونس برای من خیلی دوست داشتنی بود و شادمانی نیز کمک زیادی برای لهجه به من کرد. نظر آبیار این بود که این شخصیت در عین پیچیدگی‌هایی که داشت، خیلی ساده اجرا شود و غلوآمیز نباشد.

وی افزود: بازی در این فیلم حس و حال عجیبی بود و در عین حال که من پیشنهاداتی داشتم و حتی تا پای قرارداد رفتم و بنا بود سریالی با آقای امینی کار کنم، اما انگار قسمت من این بود که یونس را اجرا کنم. وقتی هم می‌بینم تماشاگران با دیدن این فیلم، اشک می‌ریزند، خدا را شکر می‌کنم که طوری نقش را ایفا کردند که مورد قبول قرار گیرد.

این بازیگر ادامه داد: من تجربه کمی داشتم، اما همه بازیگران دوستانه به من کمک می‌کردند مثل عباسی و زارعی. آبیار هم به من انرژی می‌داد و استرس نداشتم. اتفاق خوب مجموعه «شیار 143» این بود که فقط اسم تهیه‌کننده در آن نبود و هر دو تهیه‌کنندگان همیشه سر صحنه حاضر بودند.

خانم آبیار به من آفرین گفت

صفاری به ایفای صحنه‌ای که از همه سخت‌تر بود اشاره و اظهار کرد: لحظه‌ای که باید برمی‌گشتم و نرده‌بان را از زیر پای خانم زارعی می‌کشیدم، حس و حال سختی داشتم. ناگهان به شادمانی گفتم، ولش کن خود یونس به من کمک می‌کند. وقتی آن صحنه را بازی کردم، تنها لحظه‌ای بود که آبیار به من آفرین گفت و من خدا را شکر کردم که او بالاخره یک بار به من آفرین گفت.

وی، شهدا را افراد بزرگی خواند که از عشق اولشان یعنی مادر و خانواده گذشتند و برای دفاع از کشور رفتند و یادآور شد: آنها افرادی صادق و باشهامت بودند و نظیرشان حالا دیده نمی‌شود. این منش آنها را خاص کرده، به حدی که با گذشت سال‌ها هنوز یادشان زنده است.

قول دادم با مادرم فیلم را در یزد ببینیم

وی همچنین اعلام کرد که اصالتا یزدی است و به مادرش قول داده در سینمای یزد فیلم را در کنار هم ببینند.

در ادامه شادمانی، ایفاگر نقش حسین تلفنچی در سخنانی گفت: از آنجایی که فیلم در مس سرچشمه کرمان می‌گذشت، باید بازیگران، کرمانی صحبت می‌کردند و من قرار بود در لهجه کمکشان کنند بنابراین همواره همراه گروه بوده‌ام.

عباسی نیز با بیان اینکه گرچه بازیگری، شغل اوست و فیلم‌های زیادی بازی کرده اما «شیار 143» او را هم از نظر شغلی و هم از نظر اجتماعی سربلند کرده، یادآور شد: بازی در این فیلم اجتماعی و شریف برای من افتخار بود و شانسی در زندگی‌ام بود که قرار گرفت. من فیلم را چند بار با خانواده‌ام دیده‌ام و آنها از من و آثارم حمایت می کنند.

وی افزود: ارتباطی که بین عوامل فیلم ایجاد شد، باعث این شد که همه با هم احساس نزدیکی می‌کنیم و خانواده من هم همواره دوست دارند در مراسم‌های اکران حضور داشته باشند. وقتی من فیلم را در افتتاحیه در کنار خانواده‌ام می‌دیدم، احساس کردم این لحظات را مدیون آدم‌هایی هستم که عزیزانشان را از دست داده‌اند و من می‌توانم لذت بودن با خانواده و کار کردن را تجربه کنم.

در ادامه آبیار در ادامه حس و حالش نسبت به مراسم افتتاحیه فیلم که با حضور 143 مادر شهید همراه بود، گفت: شاید گفتن این حرف‌ها حرفه‌ای به نظر نیاید، اما همه چیز دست به دست هم داد و فیلم در شرایط عجیبی ساخته شد. فیلمبرداری به ماه رمضان افتاد و ما سر صحنه ساعات روحانی زیادی داشتیم. در شب‌های قدر نیز هر کس گوشه‌ای برای خودش عبادت می‌کرد. حتی کسانی که از ظاهرشان انتظار نمی‌رفت شب زنده‌داری کنند، بین ما بودند.

وی افزود: تاکنون اتفاقات عجیب و غریبی فیلم را جلو برده و افتتاحیه این فیلم نیز با شکوه و عظمتی برگزار شد، به نحوی که گروهی به صورت خودجوش آن را برگزار کردند و 1700 نفر در مراسم حضور داشتند و سالن بزرگ برج میلاد دیگر جا نداشت.

این کارگردان ادامه داد: فیلم را در کنار مادرانی دیدم که چند فرزندشان را از دست داده بودند. حال برخی از آنها بد شده بود و وقتی در اورژانس به دیدن آنها رفتم با شنیدن حس و حالشان، از دیدن فیلم احساس کردم توانسته‌ام رنج‌ها و مسائل آنها را به تصویر بکشم. مادری می‌گفت دلش برای بچه‌هایش تنگ شده، دیگری دو پسر جوانش را از دست داده بود. جالب اینکه وقتی دوربین‌های فیلمبرداری و عکاسی سراغ مادران شهید می‌رفت، آنها عکس شهید را حائل صورت خود می‌کردند و حتی نمی‌خواستند صورتشان دیده شود. مادرانی که مایوس نشده‌اند و مقتدرانه ایستادگی کردند.

احمدرضا عابدزاده هم گریه می‌کرد

آبیار تاکید کرد: لحظات عجیبی داشتیم. آقای عابدزاده با صدای بلند بعد از تماشای فیلم گریه می‌کرد و لحظات روحانی مراسم برایم ارزشمند بود. امیدوارم بتوانم این فضا را در کارهای دیگرم ادامه دهم و حتی دیگر فیلم اجتماعی ساخته‌ام، روحیه امید را در آن نشان دهم. حتی اگر مربوط به ناهنجاری‌ها باشد.

در ادامه قاسمی تهیه‌کننده فیلم با بیان اینکه بخش خصوصی فیلم «شیار 143» را ساخته است، تصریح کرد: با این حال نمی‌توانیم بگوییم دیگران یار و یاور این فیلم هستند. خبرگزاری‌ها کمک زیادی به ما کردند. افتتاحیه نیز توسط جوانانی برگزار شد که هم علاقه‌مند به سینما هستند و هم این موضوعات. کل گروه 1.5 سال زمانش را برای «شیار 143» گذاشته است و ما، بخش خصوصی و مستقل بودیم و هیچ ارگان دولتی ما را حمایت نکرد.

وی ادامه داد: با این حال ما تنها نیستیم و یاوران بسیاری داریم که حضورشان به خاطر قاسمی، آبیار یا زارعی نیست بلکه به خاطر مادران این سرزمین است. خیلی‌ها به عشق مادران پای کار آمدند. من انتظار داشتم مادران شهید چنین استقبالی از فیلم کنند، چون فیلم خودشان است. ما از 143 مادر دعوت کرده بودیم اما آنها لطف داشتند و دوستانشان که آنها هم مادر شهید بودند، با خود آورده بودند و ما میزبان غریب به 200 مادر شهید بودیم. زمان تجلیل از آنها نیز کل سالن 10 دقیقه ممتد با افتخار ایستاده بودند.

این تهیه‌کننده با تشکر از مردم به عنوان یاوران فیلم، اذعان کرد: هم در جشنواره فیلم فجر و هم در جشنواره فیلم مقاومت، اثر ما بهترین فیلم از نگاه مردم شد که این موضوع بسیار مهمی است، حتی اگر از مسئولان هم کسی به فیلم کمک کند، ما او را جزو مردم می‌بینیم چون این فیلم هیچ طیف‌بندی و جناح‌بندی ندارد.

وی همچنین از راه‌اندازی سایت فیلم و قرار دادن بخشی از آن خبر داد که افراد می‌توانند عکس خود و مادرانشان را در آن قرار دهند و این چالش در دیگر صفحات اجتماعی هم ایجاد شده است.

قاسمی همچنین گفت: مردم فیلم را ببینند، اگر آن را دوست داشتند، تماشایش را به دوستانشان پیشنهاد دهند و اگر آن را دوست نداشتند، تماشایش را به دشمنانشان پیشنهاد دهند.

در ادامه پورمحمدی، دیگر تهیه‌کننده فیلم نیز با تشکر از خبرگزاری مهر گفت: زمانی که فیلمنامه را می‌خواندم، گفتم هر طور بتوانم به ساخت آن کمک می‌کنم چون باید به بهترین شکل ساخته شود و هر چه کارگردان می‌خواهد، باید در اختیارش قرار بگیرد. خدا شاهد است در تمام طول فیلم، دستی ورای دست‌های مادی می‌دیدم که در کار وجود داشت.

در جشنواره فیلم کن منتقدان «شیار 143» را پسندیدند

در ادامه قاسمی درباره حضور بین‌المللی فیلم نیز گفت: اولین بار «شیار 143» در بازار جشنواره کن حضور پیدا کرد. آنجا نماینده‌های کمپانی‌های خرید و فروش فیلم و فستیوال‌ها حضور دارند، افرادی که کم فیلم ندیده‌اند. بسیار پیش می‌آمد آنها دقایقی از یک فیلم را می‌دیدند و بعد سالن را ترک می‌کردند اما برای «شیار 143» حضور خوبی تا انتها داشتند. حتی 10 دقیقه پایانی صدای فیلم قطع شد و ما فهمیدیم در سالن‌های جشنواره کن هم این مشکلات وجود دارد. با این حال همه تا انتها در سالن بودند.

وی ادامه داد: بازخوردهای خوبی درباره کار داشتیم و افراد هم همذات پنداری کرده‌ بودند. یک کارگردان شیلیایی می‌گفت من، مادران کشورم را در این فیلم دیده‌ام. کارگردان خارجی دیگری به شدت متاثر شده بود. ایرانیان مقیم پاریس و شهروندان نخبه این شهر نیز زمانی که فیلم را دیدند، ارتباط بسیاری با آن برقرار کردند.

این تهیه‌کننده با بیان اینکه اکثر فیلم‌های دفاع مقدسی فرامتنی هستند، اظهار کرد: اکثرا باید برای دیدن این آثار، مخاطب، اطلاعات و پیش‌ زمینه‌هایی داشته باشند اما «شیار 143» فضایی را تعریف می‌کند که از شروع جنگ تا بازگشت آزادگان است. جالب است برایتان بگویم مخاطبان فرانسوی، ژاپنی و کره جنوبی اصلا نمی‌دانستند ما هشت سال جنگ کرده‌ایم. در جشنواره بوسان، فرد کره‌ای بود که یک شعر کره‌ای می خواند که مضمون آن این بود: «مادر به فرزند سربازش می‌گوید: به خاطر وطن برو، ولی بدان منتظرت هستم».

وی تاکید کرد: فیلم ما برای شرکت در فستیوال هاوایی در سنگاپور نیز پذیرفته شده است و آسیا پاسفیک نیز نامزدی بهترین بازیگر نقش زن را داشتیم. «شیار 143» فیلمی است که می‌تواند مادران ما را به جهان معرفی کند.

در ادامه زهرا مرادی، بازیگر نقش «آهیجان» نیز در سخنانی گفت: دل من آرام بود و دل خانم آبیار، آشوب. یک روز به او گفتم، وقتی فیلمنامه را خواندم، دلم آگاه که فیلم در جشنواره بهترین خواهد شد. خوشحالم که مردم، فیلم ما را انتخاب کردند.

وی افزود: من آرزو داشتم در فیلم سینمایی بلند بازی کنم و با «شیار 143» به آرزویم رسیدم. وقتی مریلا زارعی را دیدم، حس کردم او دخترم است. عباسی و صفاری نیز انگار نوه‌های من بودند. من در خانواده‌ام چنین تجربه‌ای دارم و برادر و پدر همسرم شهید شده‌اند. زمانی که شهیدمان را به ما دادند، دقیقا شبیه همان چیزی که خانم آبیار طراحی کرده بود، یک بسته زغال سوخته بود.

موضوع دفاع مقدسی فراجناحی است

آبیار در پایان سخنان خود گفت: موضوع مادران شهید، رزمندگان و ایثارگرانی که از خودگذشتگی کرده‌اند، فراجناحی است و من آن را سیاسی نمی‌بینم در حالیکه برخی فیلم‌های دفاع مقدسی را سیاسی می‌دانند. همانطور که همه آدم‌ها از هر طیف و نگاه، پشت فیلم بوده‌اند، این اثر در زمان اکران نیز همین‌طور ادامه خواهد داشت. امیدوارم این وصال برای آثار دیگر ما هم اتفاق بیفتد و فیلمی نسازیم که تفرقه‌انداز باشد و بین مردم فاصله بیندازد.

قاسمی نیز در پایان سخنانش گفت: برخی نگران کمبود تبلیغات برای این فیلم بودند. بنای ما برای تبلیغ فیلم خود مردم هستند که مبلغ آن می‌شوند.

عباسی نیز در سخنان پایانی‌اش، گفت: همانطور که تهیه‌کننده‌ها حمایت بسیاری از ما کردند، مطمئنم مردم هم زمان اکران از فیلم حمایت می‌کنند.این فیلم اثری است که دوست دارم تمام مردم آن را در زمان اکران ببینند و به جای منتظر ماندن برای انتشار لوح فشرده‌اش، حتما آن را در سینما ببینند.