راز قتل در طناب سبز

شامگاه بیست و سوم ماه مبارک رمضان اهالی یک از خیابان‌های مرکزی تهران به خاطر بوی تعفن شدید در خیابان حاضر شده و به دنبال منبع انتشار آن بودند. شدت بوی تعفن به حدی بود که نفس کشیدن را سخت می‌کرد. پس از جستجوی فراوان یکی از اهالی با فریاد گفت بوی تعفن از داخل خودروی پراید مشکی رنگ است.

کد خبر: ۷۶۴۳۰

تاریخ: ۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۴ - ۲۲:۲۲

شهدای ایران:آنها وقتی صاحب خودرو را در محله پیدا نکردند با پلیس تماس گرفتند. مامور پلیس در تماس با من موضوع را اعلام کرد که دستور دادم با کمک کلیدساز در خودرو باز و داخل آن بررسی شود. دقایقی بعد مامور کلانتری بار دیگر تماس گرفت و از کشف جسدی در کیسه زباله در خودرو خبر داد. دستور دادم صحنه حفظ و تیم بررسی صحنه جرم در محل حاضر شود. نیم ساعت بعد نیز خودم در محل حاضر شدم. جسد با طنابی سبز بسته شده بود. پزشک جنایی پس از معاینه اولیه اعلام کرد، جسد متعلق به زنی حدود 30 تا 35 سال است که لباس خانه به تن داشته است. به دلیل گذشت زمان، پزشک تعیین علت مرگ را به بعد از معاینات تخصصی موکول کرد.

در نخستین گام دستور دادم مالک خودرو شناسایی و احضار شود. مرد 53 ساله ای به نام رضا به عنوان مالک پراید خود را به محل کشف جسد رساند. او در جریان تحقیقات گفت: خودروی پراید متعلق به من بود اما چهار ماه قبل، آن را به صورت قسطی به زن جوانی به نام فرشته فروختم. قسط قبلی خودرو عقب افتاده بود که به خاطر دختر 16 ساله فرشته به او فرصت دادم.

به آدرس اعلامی روی قولنامه خودرو در منطقه لویزان رفتیم. چراغ های خانه روشن بود اما کسی در را باز نمی کرد. دقایقی بعد مرد 40 ساله ای قصد ورود به خانه مورد نظر را داشت که جلوی او را گرفتیم. خودش را وحید 38 ساله معرفی کرد و مدعی شد آنجا خانه اش است. از او در مورد ساکنان خانه پرسیدم که گفت همراه دخترش شبنم و همسرش فرشته در آنجا زندگی می کند.

در مورد فرشته و شبنم سوال کردیم که مدعی شد دخترش همراه عمه اش یک هفته ای است به مشهد رفته است. فرشته نیز چهار روز است به خانه نیامده و از او خبری ندارد.

وقتی در مورد این که آیا گم شدن همسرش را اطلاع داده، سوال کردم گفت دو روز صبر کردم تا فرشته به خانه بیاید اما وقتی نیامد دیروز موضوع گم شدنش را به کلانتری محل اعلام کردم. فرشته زن آزادی بود و سابقه داشت چند روز به خانه نیاید، اما وقتی غیبتش طولانی شد نگران شدم و موضوع را به پلیس اطلاع دادم.

وحید که انگار تازه متوجه ما شده بود در مورد علت حضورمان سوال کرد که ما از قتل همسرش خبر دادیم.

او درباره رابطه اش با فرشته گفت: چند سال اول زندگی خوبی داشتیم اما کم کم به مشکل برخورده و فکر کردیم با آوردن بچه مشکل حل می شود اما آتش اختلاف ما بیشتر شد. به خاطر شبنم تحمل کردیم تا این که از هم جدا شدیم اما برای این که دخترم ضربه نخورد و موضوع را متوجه نشود زیر یک سقف زندگی می کردیم. او زن آزادی بود و صبح تا شب بیرون می رفت حتی چند وقت در یکی از سفارتخانه های اروپایی مشغول کار بودو ادعا می کرد شبنم را با خود به خارج می برد. وقتی به رفتارش اعتراض می کردم می گفت همسر من نیست و من حق دخالت در کارهایش را ندارم.

با شنیدن اظهارات وحید او را بازداشت کردم و خانه را جستجو کردیم اما به مورد مشکوکی بر نخوردیم. مالک پراید را هم آزاد کردیم.

2 روز بعد از کشف جسد، شبنم برای شکایت به دادسرا آمد و گفت: پدرم آدم خوبی است و مطمئنم قاتل مادرم فرد دیگری است.

در بررسی شماره تماس های مقتول با افراد زیادی روبه رو شدیم که هر کدام بعد از احضار مدعی بودند با او تنها چند روز دوست بوده یا مراوده کاری داشته اند. یک روز در حال بررسی پرونده بودم که چشمم به یک شماره افتاد که بیشتر از بقیه تکرار شده و حتی چندین پیامک با مقتول رد و بدل کرده بود.

صاحب خط را احضار کردم. این فرد با بقیه فرق داشت. پسری 33 ساله و متشخص. خودش را همایون و پزشک معرفی کرد که در بررسی سوابقش مشخص شد درست می گوید. از او در مورد ارتباطش با فرشته سوال کردم که با اعتماد به نفس بالایی مدعی شد این فرد را نمی شناسد و هیچ ارتباط تلفنی با او ندارد.

همایون اعتماد به نفس خوبی داشت و محکم صحبت می کرد. با هماهنگی تیم تشخیص هویت برای بازرسی خانه اش به بلوار کشاورز رفتیم. در بررسی خانه آقای دکتر چیز مشکوکی ندیدیم .

یکباره به فکر انباری خانه همایون افتادم و قصد بازرسی از آنجا را داشتیم که مدعی شد 4 سال است که از انباری استفاده نکرده و بجز چند کتاب، چیزی در آنجا نیست. وقتی در انباری باز شد با چند جلد کتاب پزشکی روبه رو شدیم که غبار روی آن، نشان از استفاده نکردن از آنها و صحت گفته های آقای دکتر داشت اما در آنجا با چند کیسه زباله و طناب سبز رنگ روبه رو شدیم که همایون ادعا کرد برای بسته بندی کتاب ها از آنها استفاده کرده است. با توجه به شباهت طناب داخل انباری با طنابی که دور جسد پیچیده شده بود دستور دادم هر دو طناب آزمایش شود. مرد پزشک نیز بازداشت شد و خانه اش را پلمب کردیم. روز بعد جواب آزمایش نشان داد هر دو طناب یکی است و جای بریدگی ها روی آنها با هم مطابقت دارد.

دکتر همایون که متوجه برملا شدن رازش شده بود اعتراف کرد در بیمارستان با فرشته دوست شده و با هم در رفت و آمد بودند. او در مورد نحوه مرگ فرشته گفت: شب 19 ماه رمضان فرشته به خانه ام آمد با هم صحبت کردیم اما من به تلفن های زیاد و آدم های دور و بر او اعتراض کردم که یکباره سرش را گرفت و بی هوش شد. وقتی او را معاینه کردم متوجه شدم سکته کرده و برای این که ترسیدم ماموران حرفم را باور نکنند جسدش را نایلون پیچ کرده و در صندوق عقب پرایدش گذاشتم و در محله ای در مرکز شهر رها کردم.

حرف های همایون همچنان تناقض داشت تا این که پزشکی قانونی اعلام کرد به علت گذشت زمان امکان تشخیص علت اصلی مرگ وجود ندارد که با تشکیل کمیسیون ویژه پزشکی اعلام شد رد جسم برنده روی گلوی مقتول مشهود است.

همایون باردیگر مورد بازجویی قرار گرفت و این بار اعتراف کرد آن شب با فرشته درگیر شدم و گلویش را آنقدر فشار دادم تا بی هوش شد برای این که مطمئن شوم مرده است طناب سبزی را دور گردنش انداختم و محکم فشار دادم.

با اعترافات متهم و درخواست اولیا دم آقای دکتر محاکمه و به اعدام محکوم شد. او اکنون در انتظار اجرای حکم قصاص است.