درخواست کمک از مسئولین

زندگی جانباز شیمیایی در خانه نمور!

این جانباز دفاع مقدس می گوید: تا سال 80 اصلا نمی دانستم کمیسیون پزشکی بنیاد شهید چیست و بعد از آن با مراجعات مکرر به بنیاد شهید فقط 10 درصد جانبازی برای من صادر کردند.

کد خبر: ۸۲۹۰۰

تاریخ: ۲۲ تير ۱۳۹۴ - ۱۲:۵۰

به گزارش خبرنگار اجتماعی پایگاه خبری شهدای ایران؛ چند سالی می شود که مجلس شواری اسلامی ماده 190 یا همان 38 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران را به تصویب رسانده است که در آن موضوع پرداخت حقوق به بسیجیان و سربازان سپاه که در زمان جنگ مشغول خدمت بوده و بعد از آن به عنوان رزمنده هیچ امکانات و مزایایی دریافت نکرده اند پرداخته شده است.اما تاکنون این ماده اجرایی نشده و مسئولان کمبود بودجه را علت اصلی عدم اجرای این ماده قانونی مهم برای رزمندگان دانسته اند.

در این میان یکی از رزمندگان و جانبازان 8 سال دفاع مقدس که شیمیایی و اعصاب و روان است از عدم اجرای این ماده و وضعیت بد معیشتی و زندگی در خانه نمور گلایه دارد  و از مسئولین درخواست کمک می کند.

«رضا سرگزی» جانباز شیمایی و اعصاب و روان است که می گوید 13 ساله بوده که به جبهه رفته و در 2 عملیات، شیمیایی و دچار موج انفجار شده است و بیست روز در بیمارستان صحرایی دهلاویه و سوسنگرد بستری بوده است.

این جانباز می گوید: آنقدر حالم بد است که به محض اینکه سردرد می گیرم، چشمانم نابینا می شود  و در شرایط مرگ قرار می گیرم.

وی ادامه می دهد: متاسفانه علی رغم تایید پزشکی، بنیاد شهید حتی حاضر به گذاشتن کمیسیون پزشکی نشده اند و سپاه هم هیچ حقوقی به من نمی دهد و ماده 190 را اجرایی نمی کند.

این جانباز می گوید: به دلیل شرایط مالی بسیار بد، در خانه ای نمور زندگی می کنم و اجاره آن را هم ندارم و صاحب خانه ام حکم تخلیه را گرفته است.

رضا سرگزی  می گوید: نفس کشیدن در این خانه مشکلات تنفسی ام را بیشتر کرده است اما دستم به جایی بند نیست و چاره ای ندارم.

وی از مسئولان خواست اگر صدایش را می شنوند به این جانباز کمک کنند.