حجاب، انتخاب تاریخی زنان ایران است

یکی از سوالهای مجلس از وزیر محترم کشور همین عملکرد ضعیف دولت در اجرای قانون عفاف و حجاب بودکه متاسفانه نمایندگان نیزاز جواب وزیر محترم قانع نشدند.

کد خبر: ۸۳۱۲۸

تاریخ: ۲۳ تير ۱۳۹۴ - ۱۷:۳۹

به گزارش شهدای ایران،محمد ابراهیم محبی عضو کمیسیون عمران مجلس در گفتگو با خبرنگار فرهنگ و جامعه خبرگزاری بسیج، با بیان اینکه حجاب انتخاب تاریخی زنان ایران است، اظهار داشت: در حقیقت، حجاب زنان ایرانی ریشه در عفاف ذاتی و تاریخیشان دارد. چنانكه از تاریخ برمی‌آید، زن ایرانی از دوران باستان تمایل خود را به حفظ حجاب خود، البته به اشكال مختلف، نشان داده ند.

وی ادامه داد: پس از ورود اسلام به ایران نیز زنان ایران در كنار بهره‌مند شدن از بسیاری حقوق سیاسی، اجتماعی و اقتصادی، مزیّن به حجابی شدند كه در كنار حضور و مشاركت آنها در عرصه اجتماع، عفاف آنها را همچون درّی محفوظ نگاه می‌داشت و تحقق همزمان تكامل مادی و تعالی معنوی را برایشان میسر می‌ساخت.

محبی در ادامه اظهار داشت ؛ طرح مؤكدانه حجاب از طرف مكتب مترقی اسلام، بیانگر آن است كه این مكتب حضور زن را پذیرفته است و برای سلامت این حضور، حجاب را مطرح می‌نماید. بنابراین، فلسفه حجاب در اسلام، حضور مثبت و سازنده زن در جامعه می‌باشد که در این میان نیز الگوهای چون فاطمه زهرا و زینب کبری سلام الله علیه را نیز معرفی کرده است.

وی با بیان اینکه در این عصر برهنگی الگوهای زیادی برای حفظ حجاب و عفاف در جامعه داریم، تصریح کرد: :  بعد از تصویب و تایید قانون عفاف و حجاب دولت و نهادهای دولتی موظف به انجام آن بوده‌اند، اما متأسفانه اجرای این قانون تاکنون عملکرد مثبتی در جامعه نداشته و وضعیت حجاب و عفاف در جامعه با بهبود قابل توجهی همراه نبوده است. یکی از سوالهای مجلس از وزیر محترم کشور همین عملکرد ضعیف دولت در اجرای قانون عفاف و حجاب بودکه  متاسفانه نمایندگان نیزاز جواب وزیر محترم قانع نشدند.

وی در ادامه با توجه به اهمیت و جایگاه خاص فرهنگ عفاف وحجاب در جامعه اسلامی و تقویت و استحکام بنیان خانواده و همچنین ضرورت وجود امنیت روانی فردی و اجتماعی و ایجاد جامعه‏ ای سالم در سایه بهداشت روانی، بحث و فعالیت های فرهنگی در مورد  عفاف و حجاب، ریشه‏ها و پیشینه‏ های آن خصوصا در جامعه دانشگاهی که قشر وسیعی از جوانان را در برگرفته است، ضروری خواند. ایشان از حجاب بعنوان سنگر یاد کردند و لازمه عمل به آن را منوط به کارهای فرهنگی دانسته هرچند که کارهای فرهنگی در مدت زمان طولانی تری به ثمر مینشیند .