چرا جبهه باطل شلوغ تر است؟

مراسم شب تاسوعا از دهه اول ماه محرم در هیات روضه الزهرا با سخنرانی حجت الاسلام سیدمنصور موسوی و مداحی حجت الاسلام نعامی برگزار شد.

کد خبر: ۹۶۰۲۹

تاریخ: ۰۲ آبان ۱۳۹۴ - ۱۷:۳۰

به گزارش شهدای ایران ؛مراسم شب تاسوعا از دهه اول ماه محرم در هیات روضه الزهرا با سخنرانی حجت الاسلام سیدمنصور موسوی و مداحی حجت الاسلام نعامی برگزار شد.

«مقام مخبطین» اوج ولایتمداری است
برای هیئات «اتاق فکر» نداریم انتهای ولایتمداری کجاست؟ آخر نظام ولایی ما به کجا می رسیم؟ امشب چون شب عباس است ناچاریم به احترام حضرت عباس انتهای مرحله ولایتمداری را مطرح کنیم.
در ابتدا و انتهای زیاتنامه حضرت عباس، آخر ولایتمداری را برای ما تشریح کرده اند، زیاتنامه ایشان توسط امام صادق انشاء شده است.
در ابتدای زیارتنامه حضرت می خوانیم "سَلامُ اللّهِ وَسَلامُ مَلائِکَتِهِ" بعد از سلام وقتی امام صادق می خواهد حضرت عباس را معرفی کند می فرماید:" اَشْهَدُ لَکَ بِالتَّسْلیمِ"، این مطلب انتهای تربیت ولایی است.
در آیه قرآن می خوانیم: "إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَى النَّبِیِّ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِیمًا" تنها آیه ای که در آن "یاایها الذین آمنوا" در وسط آیه آمده است اینجاست. ما از این آیه برای صلوات فرستادن استفاده می کنیم اما معنای آن چیز دیگری است، "تسلیما" باید به مقام تسلیم برسیم.

تسلیم همان مقام اخباط است که آخرین مرحله کمال است. اخباط یعنی فروتنی یعنی چیزی دیگر از خودت نداشته باشی در برابر امام و پروردگار.
در پایان زیارتنامه هم می خوانیم "فَجَمَعَ اللّه بَینَنَا وَبَینَک وَبَینَ رَسُولِهِ وأولِیائِهِ فِی مَنَازِلِ الُمخْبِتِینَ فَاِنّهُ أرْحَمَ الرّاحِمِینَ" نه در بهشت بلکه در اوج بهشت، مشخص است که اباالفضل همه کاره است.

در قلب هم نباید نسبت به ولیّ مشکل داشته باشی
برای هیئات «اتاق فکر» نداریم تسلیم یعنی هیچ مقاومتی در برابر ولی نعمتت نداشته باشی با اندازه یک سنگ هم برآمدگی جلوی پای امامت نداشته باشی. دقیقا همین گیر را به چه کسانی می دهند؟ به بچه ولایتی ها، به آنها می گویند مگر تو از خودت فکر و نظر نداری؟
امام راحل می گفت: جنگ جنگ تا پیروزی بعد یک مدتی خبر آمد قطعنامه را قبول کردند، اگر تسلیم ولایت نباشی گیر می کنی.

نگوئید عباس تسلیم امام بود نه تسلیم ولی فقیه! نگوئید عباس تسلیم امام بود نه تسلیم پدرش! از من نخواهید که مقایسه نکنم. آدمی که فهمیده ولایت پدرش را باید رعایت کند واین کار را نکند چطور می شود در برابر امامش تسلیم باشد؟
در روایت داریم اگر کسی نسبت به ولی نعمتش اعتراضی داشته باشد در قلبش، روایت می گوید تا صبح ملائکه او را لعنت می کنند. تسلیم یعنی اینکه در قلبت هم حرفی برای گفتن نداشته باشی اصلا تسلیم مربوط به قلب است، اطاعت در ظاهر و عمل است.
به نظر شما این حرفها شخصیت ما را خرد نمی کند؟ پس عقل ما چه می شود؟

چرا جبهه باطل شلوغ تر است؟
برای هیئات «اتاق فکر» نداریم چون آنها از دو راهبرد استفاده می کنند که امام ابدا از این راهبردها استفاده نمی کند. اول راهبرد تهدید است طرف را می ترساند، دوم راهبرد تطمیع، به من رای بده تا آن کار را برای تو انجام دهم. اما امام حاضر نیست شخصیت ما را خرد کند می گوید تو بایستی آنقدر عقلت رشد بکند تا خودت بخواهی. اتفاقا در سیستم اهل البیت عقل آدم بیشتر رشد می کند و به آن بیشتر بها می دهند.

بزرگترین مانع راه برای ولایتمدار شدن و سربازی کردن "مقاومت روحی" است وقتی شما اشکالت را قبول نداشته باشی محال است هدایت شوی. بخاطر همین در توبه می گویند باید اشتباه و خطای خودت را قبول کنید. در جریان ولایت تو باید به یک بالاسری وصل باشید وگرنه تبدیل به یک حوضچه ای می شوید که بعد از مدتی می گندید. به بالاسری که او نیز خودش به شخص بالاتر از خودش وصل است.

می دانید اوج عقل کجاست؟ از کجا باید فهمید شخص عاقل است؟ در روایت می فرماید: " غَایَةُ الْعَقْلِ الِاعْتِرَافُ بِالْجَهْلِ" انتهای عقل نمی دانم گفتن است. وقتی به زندگی بزرگان نگاه می کنید می بینید چقدر اهل تعبد هستند این بخاطر عقل بالای آنهاست.