با مجوز رسمی وزارت ارشاد

نمایش ضد دفاع مقدس اکران شد!

نمایش یک تئاتر با موضوع ضد دفاع‏ مقدس در شهرستان لامرد واکنش مردم این شهرستان را به دنبال داشته است. این نمایش از هفته دفاع‏ مقدس روی سن رفته است.

کد خبر: ۹۶۱۶۹

تاریخ: ۰۴ آبان ۱۳۹۴ - ۰۹:۲۰

به گزارش شهدای ایران؛ نمایش «زمستان ۶۵» که به عنوان پاسداشت حماسه و دفاع روی پرده سالن اداره ارشاد شهرستان لامرد به نمایش درآمده، به موضوع یک رزمنده ایرانی می‏ پردازد که سرباز اسیر عراقی را حین درگیری شدید در عملیات می‏ کشد و از آن زمان دچار عذاب وجدان می‏ شود.

اعتراض مردم محلی به این نکته است که این رزمنده به عنوان قهرمان منفی به نمایش درآمده و از گذشته خود پشیمان می‏ شود.

در این تئاتر، رزمنده عراقی مدام در خاطرات رزمنده ایرانی ـ که با لباس بیماران روانی نقش ایفا می کند ـ  آمده و به او گوشزد می‏ کند به جنبه انسانی توجه نکرده و احساسات را کنار گذاشته و به شکل ناجوانمردانه او را از پای درآورده است. در این میان البته بسیجی ایرانی استدلال‏ هایی دارد که بیشتر موجب مضحکه حضار در سالن می‏ شود!

سرباز عراقی تلاش می‏ کند او را متقاعد کند که او هم صاحب زن و خانواده و دارای مذهب شیعه بوده و نباید او را در آن کارزار از میان می‏ برد. در نهایت رزمنده ایرانی که نمی‏ تواند سرباز عراقی را متقاعد کند باردیگر در رویا هم او را با گلوله می‏ کشد.

تیر خلاص، در پرده آخر نمایش زده می‏ شود؛ آنگاه که رزمنده ایرانی «کربلای ۵» سرشکسته و مغموم خاطرات خود را پاره کرده و در آتش دود می‏ کند!

تاکید کارگردان به استفاده از زمستان ۶۵، اشاره به عملیات غرورآفرینی است که همواره جمهوری اسلامی به عنوان یک عملیات بزرگ از آن یاد می ‏کند و از حماسه سازان آن تکریم ویژه می‏ کند.

گفتنی است، عملیات کربلای ۵ پس از عملیات فتح خرمشهر و والفجر ۸، به عنوان بزرگترین عملیات دفاع ‏مقدس مطرح است که رزمندگان ما در زمستان سال ۶۵ توانستند متجاوزان عراقی را در شلمچه به عقب برانند و به موفقیت بزرگی نایل شوند.

جالب است، این نمایش ۶۰ دقیقه‏ ای، از موسیقی کردی «له یاره» که پیش از این با صدای یک خواننده زن خوانده شده است، بهره می ‏برد.

مشخص نیست این نمایش با تم ضد دفاع ‏مقدس و در پوشش تکریم حماسه سازان عرضه جهاد و شهادت چگونه از سوی اداره ارشاد شهرستان لامرد مجوز نمایش گرفته است.

روایتهای متعدد مستند داخلی و خارجی از دفاع مقدس حاکی از آن است که رزمندگان ایرانی همواره برخوردی انسانی با اسرای عراقی چه در صحنه جنگ و چه پس از آن داشته اند.