تغییر استراتژی اسرائیل در لبنان از شکست در زمین تا شکار در آسمان

شهدای ایران:تجربه درگیری‌های اخیر نشان می‌دهد ارتش اشغالگر رژیم صهیونیستی با محدودیت‌های جدی در پیشروی زمینی در خاک لبنان مواجه است.

در مقابل، تمرکز این رژیم بر رصد دائمی و پردازش هوشمند داده‌های میدانی از طریق پهپادهای شناسایی، تغییر موازنه ابزارهای نظامی از زمین به فناوری‌های دورایستا در آسمان را نشان می‌دهد.

پرواز گسترده و کم‌ارتفاع پهپادهای شناسایی رژیم صهیونیستی بر فراز بیروت، ضاحیه جنوبی و محورهای منتهی به بقاع و جنوب لبنان، از سوی تحلیلگران صرفاً نقض حاکمیت این کشور تلقی نمی‌شود، بلکه بخشی از روند تغذیه زنده سامانه‌های هوش مصنوعی برای ایجاد "بانک اهداف" به‌روز و آماده حمله ارزیابی می‌شود؛ اقدامی که در چارچوب جبران ناکامی‌های میدانی ارتش اشغالگر رژیم صهیونیستی تحلیل می‌شود.

از سوی دیگر رسانه‌هایی همچون یدیعوت آحرونوت گزارش داده‌اند که یگان‌های نخبه ارتش اشغالگر رژیم صهیونیستی در نبردهای زمینی اخیر با مشکلات جدی مواجه بوده‌اند.

ژنرال ذخیره "اسحاق بریک" نیز از فرسایش توان پیاده‌نظام و اتکای بیش از حد به نیروی هوایی انتقاد کرده است؛ موضوعی که به افزایش وابستگی به ابزارهای فناورانه و عملیات از راه دور انجامیده است.

بر اساس گزارش‌های هاآرتص، پهپادها اکنون صرفاً ابزار تصویربرداری نیستند، بلکه به‌مثابه "سرورهای پرنده" داده‌های میدانی را به سامانه‌های هوش مصنوعی منتقل می‌کنند.

این سامانه‌ها با ترکیب تصاویر سه‌بعدی، داده‌های ترافیکی و اطلاعات مخابراتی، اهداف بالقوه را شناسایی و به "پرونده‌های آماده حمله" تبدیل می‌کنند؛ فرآیندی که می‌تواند در مناطق پرتراکم شهری خطر خطای تشخیص میان فعالیت‌های غیرنظامی و تحرکات نظامی را افزایش دهد.

هم‌زمان، برخی مراکز پژوهشی از جمله موسسه مطالعات امنیت داخلی اسرائیل (INSS) از تمرکز بر فشار اقتصادی و زیرساختی به‌عنوان بخشی از راهبرد تأثیرگذاری بر محیط اجتماعی در لبنان سخن گفته‌اند.

در این چارچوب، رصد چرخه خدمات، مسیرهای حمل‌ونقل و فعالیت‌های مالی می‌تواند به شکل‌گیری "بانک اهداف اقتصادی" نیز منجر شود.

شایان ذکر است که در دکترین نظامی رژیم صهیونیستی ، تکمیل بانک اهداف و کاهش فاصله زمانی میان شناسایی و حمله، شاخصی از آمادگی عملیاتی به‌شمار می‌رود.

تحلیلگران سیاسی معتقدند افزایش پروازهای شناسایی در کنار ارتقای سطح آماده‌باش، می‌تواند نشانه‌ای از تلاش برای کوتاه‌سازی "چرخه هدف‌گیری" در لبنان باشد.

مقایسه میدانی نیز نشان می‌دهد در جنگ ۳۳ روزه سال ۲۰۰۶، نظامیان اشغالگر ارتش رژیم صهیونیستی تا عمق ۱۰ تا ۱۵ کیلومتری خاک لبنان پیشروی کردند، اما در درگیری‌های سال ۲۰۲۴، عمق نفوذ عمدتاً به یک تا سه کیلومتر محدود بوده و تلاش برای پیشروی بیشتر نیز با عقب‌نشینی همراه شده است.

به‌گفته ناظران، آسمان لبنان اکنون به صحنه یک نبرد اطلاعاتی و فناورانه تبدیل شده است؛ روندی که از اتکای فزاینده ارتش رژیم صهیونیستی به فناوری در برابر محدودیت‌های عملیات زمینی حکایت دارد